moodygirl Land

Φ.

2011-10-15T13:55:00.000-07:00

Πως είναι να είσαι πρωταγωνίστρια της δικιάς σου ταινίας? Να ζεις μέσα σε ένα σκηνικό καλύτερο από τα πιο τρελά όνειρά σου? Να είσαι τόσο αφελής που να αρπάζεις την ευτυχία από τα μαλλιά και να αισθάνεσαι ότι είναι υπαρκτή η ψευδαίσθηση του πάντα?
Θυμάμαι τα πάντα από εκείνη τη βραδιά. Πόσο διακριτικά με απομάκρυνες απο τους άλλους, με πήρες απο το χέρι και με πήγες να φας. Ή μάλλον σε πήγα εγώ.. Σα μικρό παιδί σου άρεσαν όλα. Γελούσες με αυτά που λέγαμε και έβρισκες τη χαρά σε κάθε τι που μοιραζόμουν μαζί σου. Μ' έκανες να γελάω και να μη μπορώ να πιστέψω πόσο τυχερή είμαι που σε γνώρισα. Σα μια χαζή εφηβική ταινία, αγόρι γνώρισε κορίτσι, και ζήσανε ένα από αυτά τα τέλεια ραντεβού που η ώρα περνάει και ξαφνικά πρέπει να φύγεις και δεν ξέρεις πως πέρασε η ώρα. Ήμασταν εκεί μαζί με τόσο κόσμο αλλά οι άλλοι ήτανε κομπάρσοι. Κομπάρσοι στο δικό μας έργο που εμείς σκηνοθετούσαμε την κάθε σκηνή και ζούσαμε στην αφέλεια της στιγμής. Κανείς δε χώραγε εκεί, ακόμα και όσοι άλλοι μας μιλούσανε, απλά δεν υπήρχαν στο χώρο. Τους εξαφανίζαμε και μέναμε πάλι μόνοι.
Μπορούσα να κρατήσω λάφυρα της βραδιάς.
Δε το έκανα εν γνώση μου. Βλέπεις, η καρδιά μου είναι τόσο λαβωμένη. Δεν άντεχε άλλο πλήγμα. Ίσως να έκανα λάθος, αλλά όταν βλέπεις έναν γκρεμό δεν πέφτεις ακόμα και αν νιώσεις ελεύθερος κατά τη διάρκεια της πτώσης.
Έχω μάθει πια να φυλάγομαι.
Σ'ευχαριστώ που με έκανες να πιστέψω και πάλι στα παραμύθια.
Σ'ευχαριστώ που με έκανες να ξανανιώσω τη μαγεία του εφήμερου έρωτα.

down by the river

2011-08-22T11:44:00.000-07:00

Πάντα την έπιανε μελαγχολία όταν καθόταν στις όχθες αυτού του ποταμιού. Έβλεπε απέναντι το παλάτι να καθρεπτίζει στα νερά και σκεφτόταν πόσο χρόνο είχε χάσει περιμένοντας τον εκεί. Εκείνος, πάντα την περίμενε σπίτι, ποτέ δεν πήγε να την βρει.
Πάντα γυρίζει η σκέψη μου σε αυτήν την κοπέλα εκεί στο ποτάμι. Στα δάκρυα που είχε ρίξει για εκείνον, για τις κρύες αγκαλιές του το βράδυ, για τα βράδια που έκλαιγε μέχρι να αποκοιμηθεί σιωπηλά για να μην την ακούσει. Ποτέ δεν την κατάλαβε.
Έπρεπε να περάσουν χρόνια για να συνειδητοποιήσει ότι ποτέ δε θα την καταλάβαινε.
Ήταν όμορφα στην χρυσή φυλακή της. Σίγουρα. Όμορφα.
Όταν έφυγε εκείνο το πρωινό του άφησε ένα γράμμα και το κλειδί.
Τον κατηγόρησε για τα πάντα.
Δε του είπε ποτέ την αλήθεια, δεν είχε νόημα.
Σοφή απόφαση. Γεναία απόφαση.
11 χρόνια. Είναι 11 χρόνια. Φάνηκαν σαν 2.
Το κορίτσι στο ποτάμι έχει πεθάνει. Ένα μικρό του μέρος έχει μείνει.
Αυτό που πιστεύει σ' εκείνον που δε θα φοβάται να την δεχτεί όπως είναι.
Αυτό που σταμάτησε να κυνηγάει φαντάσματα και αγαπάει πλέον κανονικούς ανθρώπους.
Που είναι εκεί. Τη στηρίζουν. Κάθε μέρα στη ζωή της. Με κάθε τρόπο.
Εκεί είναι και εκείνος.

Video games

2011-07-20T02:30:00.000-07:00

Τι θέλω.
Να ξυπνάω μαζι σου, να μην αισθάνομαι φόβο, να είσαι εκεί για εμένα ότι και να συμβεί, να με φροντίζεις, να μου φέρνεις μπύρα όταν ζεσταίνομαι, να χαιδεύεις τα υγρά μαλλιά μου μετά το μπάνιο, να με φιλάς στην παραλία, να παίζουμε βιντεοπαιχνίδια, να αισθάνομαι ασφάλεια, να με κάνεις να γελάω, να με κάνεις να κλαίω μόνο απο χαρά, να κάνω τα παιδιά σου, να με παρηγορείς, να με χώνεις στην αγκαλιά σου οταν είμαι μεθυσμένη και να μου λες ότι όλα θα πάνε καλά, να αγαπάς τις φίλες μου όσο εγώ, να τρολάρουμε, να καταλαβαίνεις τον online εαυτό μου και να μην προσπαθείς να τον καταστρέψεις, να μη ζηλεύεις, να με στηρίζεις, να χώνω το μούτρο μου στο λαιμό σου και να σε μυρίζω, να οδηγάς εσύ, να παινεύεις την μαγειρική μου, να εκτιμάς τα δώρα μου, να μην πιστεύω την τύχη μου που σε βρήκα επιτέλους,
Θα σου δώσω τα πάντα. Αρκεί να σε γνωρίσω.

Discipline or the lack of it

2011-06-06T07:31:00.000-07:00

Βρίσκεσαι εκεί απέναντι του και είσαι κόσμια. Προσπαθείς να είσαι κόσμια. Πρέπει να είσαι κόσμια. Όλο σου το κορμί λέει να τον φιλήσεις. Αντιστέκεσαι. Δεν τον κοιτάζεις στα μάτια γιατί το νιώθεις να έρχεται. Βρίσκεσαι στο σκοτάδι δίπλα απο το ρέμα και νιώθεις τα συναισθήματα σου να πλημμυρίζουν τα πάντα. Και χάνεται ο έλεγχος. Το ένα φιλί γίνεται δύο, τρία τέσσερα, άπειρα. Δε μπορείς να σταματήσεις να τον φιλάς, δεν θέλεις κιόλας. Όλα τα πρέπει έχουν μπλοκαρίστει και εκεί λες: ευτυχία μαλάκα μου. Να έχεις αυτόν που θέλεις, την στιγμή που θέλεις. Θέλεις να του πεις 20 φορές σάγαπώ αλλά δε χρειάζεται. Τον αγαπα΄ς και το νιώθει παντού. what discipline? Η λογική έχει εγκαταλείψει την ακτή χρόνια. Βουλιάζεις.

Φίλησε με

2011-04-10T12:51:00.001-07:00

Φίλησε με γρήγορα. Πριν σε γνωρίσω. Πριν με μάθεις. Πριν νιώσω κάτι για εσένα. Πριν με πληγώσεις. Φίλησε με τώρα που είναι νωρίς. Που δεν έχω βρει τα ελαττώματα σου. Που μου φαίνεσαι τέλειος. Που ανυπομονώ για το κάθε σου άγγιγμα.

Φίλησε με γρήγορα πριν έρθει το αύριο. Φίλησε με να διώξεις κάθε τι που ακόμα με πληγώνει. Φίλησε με να στεγνώσεις τα δάκρυα μου. Ακόμα και να μη νιώσω κάτι για σένα, κάνε με να νιωσω. Κάτι. Πάλι.

Έχω ανάγκη να νιώσω κάτι άλλο πέρα από πόνο.

Ακόμα και να μην είσαι εσύ αυτός που ψάχνω, θέλω να με φιλήσεις. Για να ξαναβρώ εμένα. Που χάθηκα κάπου κυνηγώντας τα ψίχουλα που μου άφησε κάποιος άλλος στο δάσος.

Φίλησε με και σου υπόσχομαι θα είμαι εκεί. Για εκείνη τη στιγμή.

feel/-e

2011-03-31T02:01:00.000-07:00

Οι φίλοι μας μας αγαπάμε για αυτό που είμαστε σωστά?
Ναι, αλλά αν είσαι προβληματικός, έχεις απαίτηση να σε αγαπάνε έτσι όπως είσαι?
Αν κουραστούν να σε βλέπουν να κάνεις το ίδιο λάθος ξανά και ξανά?
Δεν υπάρχει τέλος στην υπομονή? Υπάρχει.
Όταν βλέπεις ότι ο άλλος δεν παίρνει από λόγια σε κάποια φάση αποφασίζεις ότι δεν αξίζει άλλο. Φεύγεις μακρία. Το έχω κάνει.
Σε παρακαλώ μη το κάνεις. Ξέρω. Αυτό σου λέω μόνο. Ξέρω. Δε θα ξαναγίνει.
Αν ξαναγίνει είμαι άξια της μοίρας μου.
Σ' αγαπώ και θα πολεμήσω να μη φύγεις.
Όταν αξίζει κάτι πολεμάς για αυτό.
You're a part of me now. If you leave, I'll be incomplete.

Erase me

2011-03-17T09:08:00.000-07:00

Κρύβεσαι στην αγκαλιά του και δε φοβάσαι πια. Είσαι σπίτι σου. Φέρνεις το πρόσωπο σου στο λαιμό του και σαν γάτα τρίβεσαι πάνω του. Σε φιλάει και νιώθεις ολοκληρωμένη. Αισθάνεσαι τη χαζή χαρά του 16χρονου κοριτσιού που μόλις φίλησε το πρώτο της αγόρι. Όλες οι κινήσεις είναι αυτονόητες χορογραφημένες απο το σύμπαν. Είναι τόσο πρωτόγνωρο μα τόσο οικέιο το συναίσθημα. Σα να το έχεις ξαναζήσει κάπου αλλού αλλά σα να το ζεις για πρώτη φορά εδώ. Λες, εδώ είμαι. Δε θέλω να φύγω.
Δεν σε κρατάει εκεί όμως.
Σε διώχνει.
Και εκεί που ήσουν στη ζεστασιά του σπιτιού σου, βρίσκεσαι γυμνή σε ένα δάσος και κάνει κρύο.
Τα λόγια του σε έστειλαν εκεί. Τη στιγμή που άκουσες το ¨δε θέλω να είμαι μαζί σου", ένιωσες την καρδιά σου να σκίζεται. Όχι να σπάει, να σκίζεται.
Ο πόνος της σκισμένης σου καρδιάς μεταφέρθηκε στο σώμα. Κανονικός πόνος. Ένιωσες τα κόκκαλα σου να τρίζουν. Νομίζεις ότι δε θα συνέλθεις.
Την άλλη μέρα κυκλοφορείς σαν το ζόμπι.
Και ξαφνικά, ξυπνάς και είσαι καλά. No more.

Master and servant

2011-03-09T02:25:00.000-08:00

Ο πόνος σουβλίζει την καρδιά και δεν ξέρεις ποιον να κατηγορήσεις. Ή μάλλον ξέρεις αλλά δε θέλεις. Ο μόνος που είναι στο εδώλιο του κατηγορουμένου είναι ο εαυτός σου και ο κατήγορος ο εαυτός σου. Δεν καταλαβαίνεις ε? Όταν μπλέκεις σε μια κατάσταση που είναι ξεκάθαρη, αλλά εσύ δε θέλεις να δεις γιατί τα κοιτάζεις όλα μέσα απο το ροζ συννεφάκι των συναισθημάτων σου, φτάνει η ώρα που ανοίγεις τα μάτια σου και συνηδητοποιείς ότι αυτός που σε μαστιγώνει είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Δεν υπάρχει έρωτας απο την άλλη μεριά. Αν υπήρχε, θα ήταν μαζί σου. Εδώ και ένα χρόνο. Δε θα υπήρχαν δικαιολογίες. Αναλογίζεσαι πόσες φίλες σου έχεις κάνει πέρα "επειδή είχαν κόλλημα". Αυτές δεν κατηγορούσες πάντα? Όχι το αντικείμενο του πόθου τους, αυτές. Έλεγες μα καλά ηλίθια είναι? Δε το βλέπει?
Και όμως έφτασε η ώρα που το λες αυτό για τον εαυτό σου και αισθάνεσαι μαλάκας. Που άφησες να περάσει ο χρόνος. Βέβαια δε το μετανιώνεις, μόνο οι ηλίθιοι μετανιώνουν τις πράξεις του.
Απλά μαθαίνεις να είσαι προσεκτική στο εξής.
Τι δίνεις. Τι παίρνεις. Τι προσδοκείς απο κάποιους και αν είναι ρεαλιστικές οι προσδοκίες σου.
Εξάλλου έτσι είναι ο έρωτας. Παράλογος. Μη το ψάχνεις.
Τελείωσε πια.

Being right sucks

2011-02-10T03:21:00.000-08:00

Θυμωμένη? Ναι. Πολύ. Μαζί σου. Μαζί μου. Με όλα. Είχα δίκιο. Αυτό φοβόμουν. Αυτό ακριβώς. Την επαλήθευση των φόβων. Την επαλήθευση ότι είμαι περαστική από τη ζωή σου. Γιατί δε το έκανα νωρίτερα? Γιατί φοβόμουν αυτήν την γαμημένη την επαλήθευση. Και τώρα? Αυτό. Αυτό είναι όλο. Η ζωή χωρίς εσένα. Μουντή και μονότονη. Μέχρι να έρθει κάποιος να με πάρει απο το χέρι, να μου σκουπίσει τα δάκρυα και να μου δώσει μια ηλιαχτίδα και πάλι. Είμαι καλά? Ναι. Καλύτερα να πατάω στη γή παρά στα σύννεφα. Που ήταν όλα δημιούργημα δικό μου. Η αλήθεια όσο και να πονάει είναι καλύτερη από ηλίθια εφηβικά όνειρα. Εξάλλου, είμαι μεγάλη πια για παραμύθια.

we belong in a movie

αγάπη

2011-01-30T12:48:00.000-08:00

Είχε κάνει αυτή τη διαδρομή εκατομμύρια φορές. Η βροχή έπεφτε στο τζάμι της και σκεφτόταν, ότι χαιρόταν που θα τον ξαναδεί. Είχε να τον δει περίπου δύο εβδομάδες, είχαν πει να μη τα ξαναπούνε, αλλά μετα απο κάθε αναποδιά γύριζε σε εκείνον. Σ' εκείνο το σπίτι, που ήταν παλιά το σπίτι της, αλλά τώρα πια έμοιαζε ξένο έβρισκε την ηρεμία. Γιατί? Δεν έπρεπε να σκέφτεται, δεν έπρεπε να δώσει δικαιολογίες, ήταν μόνο ο εαυτός της. Πάντα καθόταν λιγότερο απο 24 ώρες, γιατί αν καθόταν περισσότερο αισθανόταν ότι ζούσε το 2007 πάλι και δεν ήθελε. Αυτός είχε πάντα μια ζεστή αγκαλιά και μετά απο τόσα χρόνια είχε τη μαγική ικανότητα να την κάνει να γελάει με την καρδιά της. Το σεξ, πάντα τέλειο, αλλά δεν πήγαινε για αυτό εκεί. Πήγαινε για την επιβεβαίωση ότι θέλει να ζήσει και πάλι τη συντροφικότητα. Ότι δεν είχε μετατραπεί σε ένα μοναχικό τέρας, άνθρωπο των σπηλαίων, και ότι η ανθρώπινη συντροφιά βρίσκεται ακόμα στο DNA της. Μιλούσαν για τα πάντα, εκτός απο τα ουσιώδη. Δεν την ρωτούσε, δεν τον ρώτησε ποτέ τι κάνει στην προσωπική του ζωή. Ήταν μια σιωπηλή συμφωνία να αφήσουν την προσωπική τους ζωή έξω απο τη μεταξύ τους σχέση. Δε του είπε ποτέ ότι την προηγούμενη χρονιά ερωτεύτηκε και αυτός ο άλλος της έσπασε την καρδιά σε χίλια κομμάτια. Δεν είχε σημασία. Εξάλλλου αυτός ήταν εκεί για να της δώσει έναν επίδεσμο. Να σταματήσει την αιμοραγία της καρδιάς της και με ένα φιλί να της δώσει ελπίδα ότι θα ξαναβρεί την αγάπη. Την χαίδεψε και αισθάνθηκε και πάλι ότι αγαπάει. Εκείνον και τα χάδια του. Όχι, έρωτας. Αγάπη στην πιο αληθινή μορφή της. Όταν έχεις δει το τέρας στον άλλον και τον αγαπάς, αυτό είναι αγάπη. Ακόμα και όταν σε έχει εγκαταλείψει χρόνια ο έρωτας. Όταν θέλεις να είναι καλά ο άλλος ακόμα και όταν δεν είναι μαζί σου, αυτό είναι αγάπη. Όλα τα άλλα είναι απλά πασατέμπο.

the story of absolutely nothing

2011-01-01T04:12:00.000-08:00

Κοίταξε τα άλμπουμ της. Εικόνες απο τα πρώτα τους Χριστούγεννα, το Πάσχα, τις διακοπές στην Κρήτη, τα γενέθλια στην ταράτσα, τη γιορτή στο σπίτι με φίλους. Χαμόγελα και πολλή αγάπη. Μόνο που τα είχε περάσει όλα μόνη. Όχι ακριβώς μόνη, εκείνος βρισκόταν πάντα μέσα στο κεφάλι της. Ήταν σαν να ήταν πάντα δίπλα της, ένα φάντασμα που την παρακολουθούσε σε κάθε της κίνηση. Διάβασε τι είχε γράψει έναν χρόνο για εκείνον. Τα ίδια και τα ίδια. Παρακάλια σε εκείνον, και προσπάθειες να πείσει τον εαυτό της να ξεκολλήσει. Ένας χρόνος.Ένας ολόκληρος χρόνος με ακριβώς τα ίδια.
Του μίλησε πριν τελειώσει ο χρόνος. Δε θα άφηνε να μπει ο χρόνος και να είναι μέσα στη ζωή της. Αρκετά έτρεξε. Τα πόδια της πονάνε, έχει χάσει την αναπνοή της. Δε θα καταλάβει ποτέ εκείνος. Καλύτερα να φύγει. Θα περάσει. Όπως τα πάντα, μια μέρα θα σκοτώσει το φάντασμά του μέσα της.
Έβαλε το new year's eve
Τελικά τα λέει καλά ο Jay Jay Johanson

Tonight it's New Year's eve
Another year passed by
Will you be there by my side

I can feel tears begin
Running down on my chin
Twelve months of holding in it

Adagio

2010-12-15T14:55:00.000-08:00

Μου είπες να βάλω το τραγούδι στην αρχή για να το συνδυάσεις με τις λέξεις. Το έκανα. Άλλωστε πως να σου χαλάσω χατήρι? Δε μπορώ. Φεύγω συνέχεια απο εσένα, αλλά η καρδιά μου με κρατάει αγκιλωμένη στο πάτωμα. Εκεί. Ελπίζοντας πως μια μέρα θα με κοιτάξεις στα μάτια και θα καταλάβεις. Οτι είμαι εδώ. Οτι δε μπορώ να φύγω. Ότι δεν έχει νοήμα. Δεν υποφέρω πια, και τα ψίχουλα τα βλέπω ολόκληρο γεύμα. Εσύ μπορείς να φύγεις και το ξέρω. Δε θέλω να φύγεις. Δε θέλω να σε χάσω απο τη ζωή μου. Παγιδευμένη στο αέναο. Εγκλωβισμένη στον φαύλο κύκλο. Ελπίζω στη στιγμή. Στη στιγμή που θα καταλάβω τη ματαιότητα της προσμονής ή στη στιγμή που θα καταλάβεις ότι ανήκεις εδώ μαζί μου. Μέχρι αυτήν την ώρα τίποτα. Ο χρόνος έχει σταματήσει. Σε εμάς. Ότι και να είμαστε εμείς. Σε κοιτάζω και είμαι σπίτι μου. Εσύ είσαι το σπίτι μου. Στο είχα πει και με κοροίδεψες θυμάσαι? Και όμως σε ένα γεμάτο δωμάτιο με κόσμο, έβλεπα εσένα. Μόνο εσένα. Οι άλλοι ήταν θολοί. Στο ψιθύρισα στο αυτί. δε με ακούς. Μου είπες να φύγω. Σε άκουσα. Θα φύγω όταν είμαι έτοιμη, ακούς? Αυτό θα το διαβάσεις. Κάποτε. Που ίσως να μην έχει σημασία. Τουλάχιστον κράτα το, σαν απόκομα της αγάπης μου.

on fire

2010-11-27T09:29:00.000-08:00

Πως γίνεται να κάνεις σεξ με κάποιον που αγαπάς τόσο και να μη νιώθεις τίποτα? Να είναι μέσα σου και να βάζεις τα κλάματα, γιατί δεν μπορείς να νιώσεις τίποτα για εκείνον. Αισθάνεσαι μηχανική κούκλα που απλά είσαι εκεί για τη στιγμή. Το μυαλό σου τρέχει για λιγάκι σε ένα τραγούδι που μιλάει για την απόλυτη αγκαλιά. Την αγκαλιά που δεν χρειάζεται γιατί, δε χρειάζεται δικαιολογίες, δεν χρειάζεται συγγνώμη. Πόσο πολύ καιρό έχεις να νιώσεις αυτήν την αγκαλιά σκέφτεσαι. Και ενω ο άλλος είναι μέσα σου, αισθάνεσαι την ανάγκη να γεμίσει κάποιος το απέραντο κενό που νιώθεις. Το κενό που σκάβει κάθε μέρα που περνάει η μοναξιά που νιώθεις. Κανείς μα κανείς που αγαπάς δε μπορεί να στο γεμίσει επειδή δεν θέλει, επειδή δε μπορεί, επειδή δε γίνεται. Το σεξ με κάποιον που ήσουν ερωτευμένη γίνεται κόλαση και θέλεις να φύγεις. Τελειώνει σε πιάνει αγκαλιά, σηκώνεσαι πανικόβλητη να μπεις για μπάνιο και νιώθεις τα δάκρυα σου να γίνονται ένα με το νερό που τρέχει καυτό στο πρόσωπο σου. Γυρνάς και σε περιμένει στο κρεββάτι να κοιμηθείτε. Τον αγαπάς, δεν είναι ότι δεν τον αγαπάς, απλά είσαι ερωτευμένη με άλλον. Το πρωί φεύγεις νωρίς σαν τον κλέφτη, μην τον ξυπνήσεις και πρέπει να εξηγηθείς. Ευτυχώς που δε σε είδε να κλαις. Ευτυχώς που δεν κατάλαβε το κενό μέσα σου. Μπαίνεις στο αμάξι ,ανοίγεις το παράθυρο να σε χτυπήσει ο πρωινός αέρας και ακούς:
Ι dont care where you ve been tonight
It is of no cosequense, my dear
Just stay here in my arms, my lover
If the rest of the world could disappear, then I wouldn't care.
Cos I'm on fire.

Holy pictures

2010-11-02T13:34:00.000-07:00

Τρέχεις όσο πιο γρήγορα μπορείς και δε λαχανιάζεις. Σου φαίνεται περίεργο αλλά δε σταματάς ούτε λεπτό. Ακούς την ανάσα του. Σε πλησιάζει. Πρέπει να τρέξεις. Δε γυρνάς το βλέμα σου προς τα πίσω. Και ξαφνικά βρίσκεσαι μόνη σε ένα δάσος. Δεν ακούς τίποτα. Ονειρεύομαι σίγουρα.
Όλες οι αναμνήσεις μου έχουν ένα έντονο χρώμα. Τις γεύομαι πολύ έντονα, η γεύση τους μου χτυπάει τον εγκέφαλο τόσο δυνατά όσο ένα παγωτό σου δίνει headrush. Εμένα μου δίνουν heartrush.
Ένα πρωινό στην Ιο, που ξυπνάς γιατί σε έχει πλακώσει ο άλλος και ιδρώνεις. Δε θέλεις να τον ξυπνήσεις γιατί κοιμάται πάνω σου, αλλά απο την άλλη σκας. Τι κάνεις? Γεύεσαι τον ιδρώτα του και νιώθεις πλήρης. Και κοιτάς το φως που μπαίνει απο τη χαραμάδα και λες δε με νοιάζει να πεθάνω τώρα, αρκεί να είμαι μαζί του.
Ενα απόγευμα που μαλώνετε και σου λέει ότι δε σε αγαπάει. Σου πετάει το τασάκι, του πετάς μια κούπα και νιώθεις την καρδιά σου να ξεριζώνεται.

Ένα βράδυ που ξυπνάς πανικόβλητη γιατί ξέρεις ασυναίσθητα ότι την άλλη μέρα θα χωρίσετε.

Ένα βράδυ που τρως στα σκαλάκια μιας εκκλησίας και συνειδητοποιείς ότι δε θέλεις να φύγεις απο κοντά του.

Ένα βράδυ στην ταράτσα που τον έχεις καβαλήσει, τον φιλάς και δε θέλεις να σταματήσεις.

Κοιτάζοντας το ταβάνι του δωματίου γιατί συνειδητοποίησες πόσο λάθος έχεις καταλάβει τα πράγματα. Έχει πολλά να σου πει το ταβάνι.

Οδηγώντας προς το σπίτι του, που ποτέ δε σε προσκάλεσε μέσα. Ούτε καν στη ζωή του. Εκεί έψαχνες μια χαραμάδα και εκείνος σου έριχνε σκόνη και πάλι τον έχανες το δρόμο.

Misery is a butterfly

2010-10-25T14:49:00.000-07:00

Τι κάνεις όταν σου τελειώνουν τα λόγια?
Τι αξία να δώσεις σε μια λέξη, όταν ξέρεις πως θα πέσει στο πάτωμα σαν τσαλακωμένο χαρτί?
Τι κάνεις όταν τα έχεις πει όλα σε κάποιον άνθρωπο και αισθάνεσαι πια ένα τεράστιο κενό?
Αυτός μπορεί να είναι ο άνθρωπος που ερωτέυτηκες,η κολλητή σου φίλη και το χειρότερο απο όλα η αδερφή σου.
Αισθάνομαι ένα κενό στην καρδιά μου. Λείπουν τα δύο Μ. κ το Δ. απο μέσα μου. Σαν κάποιος να είδε ποιοι με κάνουν ευτυχισμένη και να έγιναν έτσι τα πράγματα ώστε να πρέπει να φύγουν πλεον απο τη ζωή μου. Οριστικά ή όχι, κανείς δεν ξέρει, εξάλλου ο χρόνος είναι θεραπευτής του έρωτα και της εμπιστοσύνης.
Περιμένω το καινούριο αύριο χωρίς εσάς, που εγώ σίγουρα θα είμαι διαφορετική.
Κάθε μέρα ανακαλύπτω κ ένα μέρος του εαυτού μου που πρέπει να αναπληρώσω.
Ψώνια με την αδερφή μου έγιναν ψώνια με τις φίλες μου.
Βραδινά τηλεφωνήματα αντικαταστάθηκαν, με βραδινά τηλεφωνήματα προς άλλους φίλους.
Όλα έχουν αλλάξει, και όλα είναι ίδια.
Νέες χαρές και παλιές λύπες.
Αυτό το τσίμπημα στην καρδιά να έλειπε μόνο. Αυτό το τσίμπημα όταν σας σκέφτομαι.
Αλλου είδος πόνου ο καθένας.
Όλα θα περάσουν. Το μόνο σίγουρο.

Just an illusion

2010-10-12T08:44:00.000-07:00

Είχε πολύ καιρό να τον δεί, αλλά κάθε φορά, ήταν σαν να γυρνούσε σπίτι. Στο σπίτι που μένανε, ζούσανε, μαλλώνανε, τα ξαναβρίσκανε. Είπανε τα νέα τους και γελούσανε με τα πάντα. Με τις καινούριες τους σχέσεις, με τις παλιές αναμνήσεις, με τα νέα τους. Σηκώθηκαν μόνο για να μαγειρέψουν. Στην κουζίνα ήταν πάντα πολύ καλό δίδυμο. Ότι φτιάχνανε μαζί ήταν πάντα νόστιμο. Φάγανε στον καναπέ και την έπιασε αγκαλιά. Δεν την έπιασε ταχυκαρδία, γιατί αυτή η αγκαλιά ήταν το σπίτι της για 2 χρόνια. Της χαίδεψε τα μαλλιά και τη φίλησε. Κάνανε σεξ και όλο το βράδυ δεν την άφησε απο την αγκαλιά του. Ξυπνήσανε, πήγε της πήρε τον αγαπημένο της καφέ, της έστιψε πορτοκαλάδα, της έφτιαξε δυο φέτες με μερέντα. Όλο αυτόν τον χρόνο σκεφτόταν, γιατί να μη μπορώ να τον ξαναερωτευτώ? Γιατί η σκέψη μου να μένει κολλημένη αλλού?
Περάσανε όλη τη μέρα μαζί, βλέποντας τηλεόραση, παίζοντας παιχνίδια στο PS3 και κάνοντας σεξ.
Το απόγευμα αποφάσισε να εγκαταλείψει την πολύ ωραία αναπαράσταση της παλιάς σχέσης που ζούσε και να γυρίσει στον πραγματικό κόσμο. Που είναι μόνη της, που δεν ζει με κάποιον.

Καθώς έφυγε απο το σπίτι του, μια σκέψη τριγυρνούσε στο κεφάλι της. Πρέπει να σταματήσει να ζει το παρελθόν που δεν θα ξανάρθει, το μέλλον που φαντάστηκε με κάποιον άλλον και επίσης δε θα έρθει ποτέ . Πρέπει να ζήσει το παρόν. Με κάποιον που θέλει να της προσφέρει αυτό που της λείπει. Τη συντροφικότητα.

Imagination - Just An Illusion
Ανέβηκε από cymru. - Οι πιο φρέσκες video-ειδήσεις.

DailyFax

2010-09-11T10:20:00.001-07:00

Έπαιξε νευρικά με το στυλό της και δε σήκωσε το βλέμμα να τον κοιτάξει. Μιλάγανε ώρα για αυτό το πρότζεκτ και προσπαθούσε να κρύψει τον ενθουσιασμό της για εκείνον. Ήξερε πως αν τα μάτια τους συναντιόντουσαν στην αίθουσα υπήρχε φόβος να το καταλάβουν όλοι. Της απεύθυναν τον λόγο και απάντησε με σταθερή φωνή αυτό που τη ρώτησαν. Είχε συνηθίσει να είναι το μοναδικό κορίτσι στο δωμάτιο. Ηλίθιοι άντρες, σκέφτηκε. Λίγο το μπούστο της να έδειχνε και αποσυντονίζονταν. Μουτζούρωνε το τετράδιο της όσο μιλούσαν και σχημάτιζε σχέδια. Της ξέφυγε μια καρδούλα. Την σβήνει βιαστικά και προσπαθεί να μην τον κοιτάζει. Ότι και να κάνει προσπαθεί να μην τον κοιτάξει. Πετάει μια ατάκα, για να δείξει ότι είναι ακόμα στο δωμάτιο και νιώθει το βλέμμα του πάνω της. Συνεχίζει να κοιτάζει την κόλλα της και να μουτζουρώνει με μανία πάνω της. Πόσο εμμονική γίνεται η σκέψη της ώρες ώρες. Τοποθετεί τον εαυτό της έξω και βλέπει να την αγκαλιάζει και να τη φιλάει κάτω απο τη λάμπα του δρόμου. Αυτός δε θα το κάνει. Ποτέ δε το κάνει. Την έχει τοποθετήσει σε ένα ράφι των ονείρων του και την χαζολογά. Δε θα κάνει ποτέ το βήμα να την αγγίξει. Εκείνη όμως τον περιμένει. Όσο και να την πονάει. Κάποιος να σκοτώσει αυτήν την πουτάνα την ελπίδα να τελειώνουμε.
Τελειώνει η συνάντηση, σηκώνεται να φύγει και αυτός την πηγαίνει στο ασανσέρ. Τον κοιτάζει και του λέει: Νομίζω τελικά, ότι έφτασε η λήξη της συνεργασίας μας. Θεωρώ ότι πλεον οι εταιρείες μας δεν έχουν τους ίδιους στόχους. Στην εταιρεία σας υπάρχει μια ασφάλεια που εμένα με τρομάζει. Αν δεν προχωράς εξάλλου, μένεις στάσιμος έτσι δεν είναι? Αυτό σιχαίνομαι. Να είμαι στάσιμη. Χάρηκα πολύ για τη συνεργασία και ελπίζω να μαθαίνω τα νέα σας. Απο το daily fax. Και μόνο.

404

2010-09-09T02:46:00.001-07:00

Δε τη φοβάμαι τη ζωή μου. Στη ζωή μου δε χωράνες ψεύτες και υποκριτές. Στη ζωή μου ανήκουν μόνο άνθρωποι που δε με φοβούνται, δε φοβούνται να ζήσουν και με αγαπάνε για αυτό που είμαι. Όσο αλλοπρόσαλλη και να είμαι, είμαι αληθινή τουλάχιστον. Δεν κρύβομαι πίσω απο τίποτα, what you see is what you get. Mε τα καλά και τα άσχημα. Έχω απίστευτα high και τρομαχτικά low. Δε με λες και σταθερή. Σταθερή είμαι μόνο στα αισθήματα και το έχω αποδείξει. Δεν έπρεπε όμως.
Γιατί, αν εσύ είσαι αληθινός και ο άλλος όχι, δεν είναι τίμιο το παιχνίδι, έτσι?
Όπως και να έχει, όχι τίποτα άλλο, αλλά, η ζωή είναι εδώ για να τη ζούμε.
Αν δεν την ζεις, απλά πεθαίνεις και δε το έχεις καταλάβει.
Κάποτε θα βρω κάποιον, που θα θέλει να μοιραστεί τα θέλω μου και να μη το σκέφτεται. Ούτε στιγμή όμως.
Κατά τα άλλα έχε γεια.
Thank you for everything , but I dont think we' ll meet again.

Δεν είμαι το 404 κανενός. Μόνο δικό μου.

Νο.Day.

2010-09-05T03:17:00.000-07:00

Άνοιξε τα μάτια της, αλλά με δυσκολία αντιλαμβανόταν τη διαφορά ημέρας με νύχτα. Δε μπορούσε να σηκωθεί καν απο το κρεββάτι. Στο βάθος ακουγόταν μουσική απο τον υπολογιστή, αλλά ήταν απλά θόρυβος. Οι σκέψεις της γυρνούσαν γύρω γύρω απο μια γαμημένη σκέψη. Η γάτα ήρθε και της έγλειψε τα δάκρυα που κυλούσαν στο μάγουλα και εκεί συνειδητοποίησε ότι κλαίει. Έπρεπε να σκεφτεί καλά κάθε κίνηση της πριν την κάνει. Σαν όλα της τα αισθήματα να έχουν κυριέψει το κορμί της και να μην μπορεί να λειτουργήσει. Είχε χρόνια να αισθανθεί έτσι. Η πραγματικότητα είχε εγκαταλείψει το δωμάτιο. Σηκώθηκε και πήγε να βάλει μια μπύρα. Όχι καφέ. Μπύρα. Tην έριξε στο πάτωμα και με δυσκολία έπεισε τον εαυτό της ότι πρέπει να τα μαζέψει. Το ήπιε μηχανικά και ξαναγύρισε στο κρεββάτι. Έβαλε μια σειρά. Μετά απο 12 ώρες υποσχέθηκε στον εαυτό της ότι δε θα ξαναφήσει τον εαυτό της να γίνει έτσι για κανέναν απο εδώ και πέρα. Ένιωσε ένα χέρι να μπαίνει στην καρδιά και να την σφίγγει με πολύ δύναμη. Κουράγιο. This too, will pass.

Η ιστορία του τίποτα.

2010-08-15T10:40:00.000-07:00

Πονάει τόσο που δε μπορώ να το γράψω καν.
Το προσπερνάς ανέμελα?
Το αφήνεις να σου γαμήσει την ψυχή?
Δεν είναι γκομενικό.
Είναι ότι χειρότερο έχω ζήσει.
Δε θα το αφήσω να με γαμήσει.

Απλά αυτό το τίποτα μπορεί να γίνει σαράκι.

Δεν ξέρω τι να κάνω.

Οι φρίκες μου χτυπάνε τον εγκέφαλο εκεί που δε το περιμένω.

Δε θα το αφήσω να με αλλάξει.

this mess i m in

2010-07-02T14:33:00.000-07:00

Τα δάκρυα αυτά είναι δικά μου. Στην κηδεία της καρδιάς σου κλαις μόνος. Πάντα. Kάνείς δε μπορεί να πει έναν καλό λόγο, κανείς δε μπορεί να σου κρατήσει το χέρι. Ο πόνος είναι μοναχικό συναίσθημα. Τον βιώνεις πάντα μόνος σε μια γωνιά και μόνο εσύ ξέρεις πότε θα χαμογελάσεις. Ίσως είναι η αγάπη της γάτας που έρχεται να σου γλείψει τα δάκρυα, ίσως είναι μια βλακεία που θα διαβάσεις κάπου. Πίσω απο τον πόνο βρίσκεται πάντα η ευτυχία.

Ξέρεις καλά. Εσύ φταις. Η καρδιά σου που φαντάζεται πρίγκιπες και κάστρα. Ενώ το κάστρο είναι μόνο για σένα. Κανείς δε χωράει πια. Πρέπει οι επισκέπτες να εγκαταλείπουν πάντα τρέχοντας, απο φόβο για το δράκο της καρδιάς σου. Που ποτέ δε θα ανοίξει φλόγα, αλλά όλους τους τρομάζει.

Καλύτερα μόνη.

Don't ever change now baby

And thank you

I don't think we will meet again

And you must leave now
This mess we're in

Γυναίκες

2010-06-30T07:03:00.000-07:00

Τώρα τελευταία τα έχω βάλει με εμάς τις γυναίκες. Αυτή η μεμψιμοιρία που μας πιάνει του:"τι μου έκανε", ή '΄εγω φταίω¨. Η αλήθεια πάντα βρίσκεται κάπου στη μέση.

Οι γυναίκες υπεραναλύουμε τα πάντα και οι άντρες σκέφτονται απλά. Τόσο απλά που είναι αδύνατον για εμάς να το αντιληφθούμε, το πιο πιθανό είναι να αναλύσουμε, το γιατί σκέφτονται απλά. Με λίγα λόγια κοιτάμε το δάχτυλο και όχι αυτό που μας δείχνει το δάχτυλο.

Παραδείγματα:

1. Τι μου έκανε ο τάδε.

Αγαπητή μου, δε σου έκανε. Βρήκε και τα έκανε. Εσύ του έδωσες την ευκαιρία να τα κάνει με τον τρόπο σου. Τον άφησες να σε πατήσει, του έδειξες λάθος πράγματα.

πχ. Ο Ζ. μου έλεγε και έκανε όλα αυτά γιατί μπορούσε και τα έκανε. Αν είχα πει εγώ ένα γαμημένο ΟΧΙ που να το εννοούσα και όχι αυτό το ηλίθιο ΟΧΙ που σήμαινε πάντα ναι. Και μετά κλάμα η κυρία, δε με αγαπάει, δε με κάνει, δε με ράνει.

Φυσικά, υπάρχουν και περιπτώσεις που δεν ισχύει το παραπάνω.

Αλλά αναλογιστείτε, πόσες καταστάσεις θα ήταν αλλιώς αν δεν ήσουν ερωτευμένος και έλεγες το ΟΧΙ εκεί που έπρεπε

2. Εγώ φταίω

Συνοδεύεται με ένα παρατεταμένο εγωωωωωω και μούτζα εις εαυτόν. Ωραία και να φταις τι έγινε? Παραδέξου το και μη το ξανακάνεις. Απλά. Όχι, ναι αλλά, μετά είπα να του δώσω μια ευκαιρία. Οι δεύτερες ευκαιρίες είναι τόσο σπάνια πετυχημένες, όσο οι δεύτερες παρουσίες.

3. Μήπως φταίει που πάχυνα?

Εντάξει, αν δεν έχεις βάλει 30 κιλά ( που σημαίνει οτι έχεις εγκαταλείψει κάπως τον εαυτό σου) , πίστεψε με δε φταίει αυτό. Αν σε αγαπάει ο άλλος θα σε αγαπάει για αυτό που είσαι , όχι για το πως είσαι. Η ουσία μετράει. Σε όλα τα επίπεδα. Το ίδιο ισχύει και για την προσωπικότητα. Πρέπει να σε αγαπάνε όπως είσαι όχι να αλλάζεις για να σε αγαπήσουν.

Εντάξει τα έχωσα, πάω να δουλέψω τώρα

Undo στα λάθη

2010-06-19T08:47:00.000-07:00

Δε γίνεται. Εγώ τα αγαπάω τα λάθη μου. Μαθαίνω απο αυτά. Και μου ας μου σπαταλάνε χρόνο. Ας πούμε δεν θα έκανα undo στην παραμονή μου σε μια σχέση που είχε πεθάνει για δύο επιπλέον χρόνια. Δεν έχασα αυτά τα χρόνια, κέρδισα την εμπειρία του να φεύγω όταν πρέπει. Το undo δεν είναι κάτι εφικτό. Είναι τρόπος όμως να αντιμετωπίσεις κάτι που σε πονάει, που σε τρώει. Το κλειδώνεις σε ένα κουτάκι, το χώνεις κάπου βαθιά μέσα σου, και πετάς το κλειδί. Το βάζεις κάπου σε μια σκοτεινή γωνία, γιατί και η όψη του πονάει.

Αυτές τις μέρες, πήρα ένα κουτάκι 3 χρόνων, και έβαλα κάτι νέο μέσα. Το κλείδωσα. Θα μου πάρει καιρό, αλλά είναι όλα οκ.

Χρειάζομαι ένα continuum

2010-06-14T08:19:00.000-07:00

Τι συμβαίνει όταν ο χρόνος δε μπορεί να συγχρονιστεί με τις επιθυμίες σου? Όταν ακούς το "σ'αγαπώ" με τρία χρόνια καθυστέρηση?

Τον τελευταίο καιρό το σύμπαν, το υπερπέραν με μουτζώνει. Ναι, μου ρίχνει μια μεγαλοπρεπή μούτζα με τα 5 δάχτυλα ανοιχτά. Το κακό είναι οτι προσπαθώ να του κάνω καθρεπτάκι, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Επειδή το μπλογκ μου έχει άρλεκιν μορφή, θα σας πω τι μου συνέβη. Ο Ζ. εμφανίστηκε με τα μπούνια πάλι στη ζωή μου. Mail και άλλο mail, που μου δηλώνει οτι "με αγαπάει σαν άνθρωπο " πάνω από όλα. Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει: ¨δεν εχω κάτι άλλο να γαμήσω τώρα". Κοίτα, ειλικρινά πιστεύω οτι υπάρχει μια δόση αλήθειας, γιατί , του πούστη, συζούσαμε for fuck's sake. Αλλά το bottom line μένει ένα. Θέλει να γαμήσει.

Με έβαλε σε διαδικασία, να σκεφτώ, όλη τη φάση, και να καταλάβω πόσο πολύ δεν άξιζε. Και πως ευτυχώς, δεν έγινε, αυτό που ήθελα όταν συζούσαμε, δηλαδή να γίνει σε κάποια φάση ο πατέρας των παιδιών μου ( που μου το ξαναείπε). Αυτή η θολούρα του έρωτα, σε κάνει να μη βλέπεις τα αυτονόητα. Ο έρωτας, όπως λέει και η Ν., δε θα έπρεπε να είναι γκαβός, κουλός θα έπρεπε να είναι.

Για άλλη μια φορά, το σύμπαν με δουλεύει. Ερωτεύτηκα κάποιον που δεν περίμενα, και φυσικά ( μουντυ σταιλ) δεν είναι διαθέσιμος. Μες τον έρωτα μου, μπαίνω σε διαδικασία να συγκρίνω κάθε γκομενάκι που βγαίνω με αυτόν, γιατί nobody gets me like he does. WRONG! που λένε και οι depeche mode. Get over it, quick. Δε με θέλει, he never did. Υπάρχει λέξη για αυτό που νιώθει:flattery. Εγώ απλά, έβλεπα την προβολή των αισθημάτων μου επάνω του. Πιανόμουν σε λέξεις για να το κάνω αληθινό. Ενώ ήταν ψεύτικο. Όλο. Αν ήταν έστω αληθινό, τώρα θα με είχε εκει. Μαζί του. Γιατί είμαι δικιά του κατά τ άλλα.

Μεγάλο καθίκι ο έρωτας. Μάλλον δεν με πάει πολύ. Είμαι η βασίλισσα του bad timing/worst choice.

Run, run, run again.

Είναι καλοκαίρι, sea, sex and sun. Aυτό. Αγάπη ρε μουνιά

Runaway

2010-05-31T13:18:00.000-07:00

Κοίταξε έξω απο το παράθυρο του ξενοδοχείου και τον σκέφτηκε. Είδε τους ανθρώπους να περπατούν στην παραλία ανέμελα και σκέφτηκε: Αυτή τη ζωή θέλω. Ξέρω, δεν είναι πραγματική, αλλά θέλω να ζήσω για λίγο κάπως αλλιώς. Η ζωή είναι για τους τολμηρούς. Αν και έχει αλλάξει την ζωή της 3 φορές ως τώρα λόγω περιστάσεων, αυτή η τάση φυγής δε της φεύγει. Αυτό το ανικανοποίητο. Πρέπει να σταματήσει για λίγο να τρέχει και να δει που ακριβώς έχει φτάσει. Με τη δουλειά, με τις σχέσεις, με τη ζωή της. Ξανακοιτάζει έξω και το βλέμμα της μένει ακίνητο στη θάλασσα. Με τη δουλειά, όσα και πέρα δώθε να έχει, έχει βρει περίπου αυτό που θέλει, δεν έχει βρει το μέρος που θέλει να το κάνει ακόμα για καιρό. Με τις σχέσεις, οι επιλογές της είναι τα τελευταία 5 χρόνια απλά τραγικές. Απο μη διάθεσιμο συναισθηματικά, σε μη διαθέσιμο κανονικά και ούτω καθεξής. Δακρύζει γιατί αυτή η σκέψη την πονάει. Η σκέψη οτι εκείνη ευθύνεται που είναι μόνη. Είναι εύκολο να κατηγορείς την καρδιά οτι επιλέγει, αλλά κοριτσάκι πρέπει να έχεις και λογική, κάποιες φορές. Δεν πρέπει να πηγαίνεις με όλη τη δύναμη σου στον τοίχο, αγνοώντας τη φωνούλα αυτή που σου λέει όχι. Με τη ζωή της? Οκ, θα μπορούσε να είναι και καλύτερη, αλλά είναι πολύ καλή. Μουσική, φίλοι, ταξίδια, βιβλία, αγαπημένα πρόσωπα, σεξ,επαγγελματική ικανοποίηση. Καθόλου άσχημα.
Μόνο η μοναξιά, μερικές στιγμές. Και ο φόβος οτι της αρέσει να είναι μόνη πια, τόσο που τελικά κάνει συνειδητά τις λάθος επιλογές. Γιατί, αν δίνεσαι, μετά μένεις λειψός. Λειψή αισθάνεται σήμερα. Σε αυτό το υπέροχο μέρος. Νιώθει οτι της λείπει κάτι που ποτέ δε θα βρει. Οι συμβουλές των "φίλων" ακούγονται τόσο αστείες. Γιατί όταν νιώθεις εσύ τον πόνο, τα υπόλοιπα ακούγονται σαν υπότιτλοι σε βουβή ταινία.
Σταμάτα να τρέχεις. Έφτασες.

In truth we trust

2010-05-22T23:05:00.000-07:00

Είμαι δικιά σου. Τα άλλα βλέμματα και αγγίγματα περνάνε απο πάνω μου σα νερό. Δεν κολλάνε. Τίποτα δεν χωράει πια στην καρδιά μου, αφού είσαι εσύ μέσα της. Το παθαίνεις λίγες φορές στη ζωή σου, το πολεμάς όσο μπορείς, αλλά όπως σε κάθε πόλεμο, καλύτερα να φύγει ηττημένος λίγο πριν την ολική καταστροφή. Θα φύγεις με τις πληγές φανερές αλλά πάντα ζωντανός.
Δε μπορώ να φιλήσω άλλον, να είμαι με άλλον, όσο θέλω να είμαι μαζί σου. Και το θέλω. Μετά απο χρόνια, θέλω να ανήκω. Συμβαίνει πολύ καιρό για να το αγνοήσω. Εσύ, το αγνοείς τόσο καλά, και αν υπάρχουν στιγμές που σε μισώ, είναι για αυτό. Ότι και να υπάρχει από πίσω. Θα με αφήσεις να φύγω, χωρίς αντίο.

Εγώ εξάλλου, μόνο χαρά ήθελα να σου δώσω. Και αφού δε μπορώ, αποχωρώ με την ευχή να είσαι χαρούμενος. Το έχω ξανακάνει στο παρελθόν, και είχα και δίκιο. Όσο και να πονάει.

Επιλέγω να κοιτάξω την αλήθεια και να κάτσω ακίνητη, μετά απο πολύ καιρό που τρέχω μακριά της. Και όπου με βγάλει.

15 again

2010-05-17T23:56:00.000-07:00

Γιατί τον τελευταίο μήνα έχω γυρίσει στα 15:

Φοράω στρατιωτικό παντελόνι και πηγαίνω Εξάρχεια
Έχω καρτοκινητό
Ακούω Στέρεο Νόβα στην έξοδο μου
Είμαι ερωτευμένη, τον σκέφτομαι και περιμένω να με φιλήσει
Χρησιμοποιώ κάθε μέρα τον ηλεκτρικό, φοράω ακουστικά , παρακολουθώ τους συνεπιβάτες και ονειροπολώ
Με χαρτζιλικώνει η μαμά μου
Ακούω τραγούδια και συγκινούμαι
Βγαίνω ραντεβού και είμαι καληνυχτάκιας
Πίνω μπύρες σε παγκάκια
Κοιτάζω το φεγγάρι και τον σκέφτομαι

Εχμ. Είναι λογικό στα 31?

Το κυνήγι φαντασμάτων

2010-05-08T12:25:00.000-07:00

Όταν κυνηγάς φαντάσματα πρέπει να το ξέρεις. Πρέπει να ξέρεις ότι και αν το πιάσεις στο τέλος, αυτό θα εξαφανιστεί. Ο λόγος που τα σκέφτομαι αυτά, είναι οτι ξαναεμφανίστηκε απο το πουθενά ο Ζ., και ήθελε να μου πει τον πόνο του που χώρισε. Τον άφησα λοιπόν να μου εξιστορηθεί ένα κατεβατό με λόγους ( που παρεμπιπτόντως ήταν ακριβώς οι ίδιοι λόγοι που χωρίσαμε και εμείς) και δεν είχα τι να του απαντήσω, οπότε του απάντησα: Παίξε heavy rain, να στανιάρεις. Ακούγοντας μια φίλη μου να μου μιλάει για τον άντρα που είναι ερωτευμένη, αλλά δεν μπορεί να έχει, σκεφτόμουν να της πω ξεκόλλα. Αλλά δε μπορείς να το πεις αυτό, όταν η ομίχλη του έρωτα έχει απλωθεί. Εγώ, ας πούμε, έλιωνα για τον Ζ. και πριν απο έναν χρόνο θα δεχόμουν να πάω μαζί του, έτσι για την εμπειρία. Τώρα πια, δε θέλω καν να με αγγίξει, με αηδιάζει. Σκέφτομαι τον πόνο που μου προκάλεσε και το πόσο πολύ δεν άξιζε, και πραγματικά θέλω να ξεράσω στη σκέψη οτι αυτός ο άνθρωπος θα με ξαναγγίξει.

Βέβαια, όταν είσαι ερωτευμένος, δε μπορείς να δεις καθαρά, ακόμα και αν σου λένε την αλήθεια άτομα που σε αγαπάνε πραγματικά. Όπως και να έχει ένα είναι σίγουρο: Ο έρωτας δεν έχει λογική. Όταν είσαι ερωτευμένος δε βλέπεις λογικά τα πράγματα. Όταν εκλογικεύεις καταστάσεις, πάει να πει οτι απλά δεν είσαι ερωτευμένος.

Oh well, φέτος θα κλείσω το τρίτο έτος μόνη μου. Και το γράφω για να το δω και να καταλάβω. Ότι η ζωή είναι μικρή και είναι κρίμα να την περνάς μόνος.

A walk on the beach

2010-05-01T13:07:00.000-07:00

Οδηγούσε γρήγορα αλλά δε την ένοιαζε. Ακούμπησε τα πόδια της στο παρπριζ και κοίταξε τα κακοβαμμένα νύχια της. Κούνησε τα δάχτυλα των ποδιών της χαρούμενα στον ήχο της μουσικής και γύρισε και τον κοίταξε. Ο αέρας έμπαινε ζεστός απο το παράθυρο και αισθάνθηκε πολύ ευτυχισμένη που ήταν εκεί. Κοίταξε τον δρόμο και τη θάλασσα που λαμπύριζε και ρούφηξε με όλη της τη δύναμη τον αέρα. Τον ξανακοίταξε και έπαιξε με τα τραγούδια στο ipod. Μερικές στιγμές δε χρειαζόταν να μιλάνε για να επικοινωνούνε. Του λέει : Σταμάτα εδώ.

Κατεβαίνουν στην παραλία, βγάζει αμέσως τα παπούτσια της για να νιώσει την άμμο στα πόδια της, πάει στην θάλασσα, δοκιμάζει το κρύο νερό και κάνει μια γκριμάτσα. Είναι πολύ κρύο λέει. Εκείνος κάθεται στο παγκάκι και την περιεργάζεται και βάζει τα γυαλιά του να διακρίνει το σώμα της καλύτερα. Την καλεί κοντά του, αλλά αυτή έχει ήδη καθήσει στην άμμο και παίζει μαζί της. Αυτό του αρέσει. Η ανεμελιά της που μερικές φορές τον φοβίζει, γιατί δεν σκέφτεται ποτέ ρεαλιστικά. Ειδικά μαζί του. Και αυτή η βόλτα, του ήταν πολύ, γιατί μετά ξέρει πως πρέπει να γυρίσει στην πραγματικότητα.

Την τραβάει κοντά του στο παγκάκι και εκείνη τον αγκαλιάζει με δύναμη. Βάζει τα χέρια του στη μέση της και την κρατάει. Περίμενε καιρό να το κάνει. Μυρίζει το λαιμό της και προσπαθεί να κρατήσει όσα περισσότερα μπορεί απο αυτή τη στιγμή. Το άρωμα της, τα μαλλιά της που πέφτουν στο πρόσωπο του απο τον αέρα και την αίσθηση της πάνω του. Ξέρει οτι σε λίγο θα πρέπει να την αποχωριστεί για πάντα και προσπαθεί να αποκρυσταλλώσει την ανάμνηση. Την φιλάει και ξαφνικά νιώθει τη γεύση από τα αλμυρά της δάκρυα. Μην κλαις κοριτσάκι, της λέει. Είναι για το καλύτερο. Χαιδεύει το πρόσωπο της και σκουπίζει τα δάκρυα. Εκείνη ρουθουνίζει και του λέει πως δε μπορεί καταλάβει γιατί είναι τόσο αναίσθητος.

Την αγκαλιάζει και της λέει, Πάμε?

Crystal Castles

2010-04-30T13:57:00.000-07:00

Τους Crystal Castles αρχικά τους άκουγα σαν θόρυβο. Αλλά υπάρχουν κάποιες μπάντες που τρυπώνουν κρυφά στο υποσυνείδητο σου εκεί που δε το περιμένεις σε κολλάνε. Έτσι έγινε και με μένα και την Alice ( πρεζάκι-περφόρμερ- μοιάζει και με την Δ. , οπότε φυσικό να τη συμπαθήσω).

Έχοντας λιώσει το προηγούμενο άλμπουμ, λέω εντάξει σιγά μη μου αρέσει το νέο. Με το πρώτο άκουσμα του Doe deer είπα, θεε μου ο θόρυβος επέστρεψε. Όπως είπε η Ε., αυτό το κομμάτι αν το ακούσεις ανάποδα κάποιο νόημα θα βγάλει. Στο celestica, ταξιδεύεις για λιγάκι στον πλανήτη Interstella μαζί με τα αγαπημένα σου ρομποτ και μένεις στάσιμος λιγάκι στο χρόνο. Ακούγοντας το Baptism, λες μεγάλε σκάσε και άκου με λιγάκι: This is your baptism(o).

Στο Year of Silence, ακούς τους Sigur Ros να τραγουδάνε ακαταλαβίστικα και είσαι σίγουρος πως η τέφρα απο το Ηφαίστειο στην Ισλανδία τους επηρέασε και έβγαλαν κάτι τόσο περίεργο.

Ακούς το Empathy με empathy και ψάχνεις να βρεις τα κλειδιά του αυτοκινήτου σου. Τα βρίσκεις, μπαίνεις στο αμάξι και αισθάνεσαι τη suffocation που σου προκαλεί το ομώνυμο τραγούδι, σαν ωδή στο άπιαστο.Βάζεις τέρμα το Not in love, και λες μαλάκα, λες ψέματα. Είσαι όσο in love μπορείς. Αυξάνεις ταχύτητα, περνάς με κόκκινο ένα φανάρι, αποτέλεσμα του Birds που σε μπριζώνει με τα μπλιμπλίκια του. Ακολουθεί το intimate και δε μπορείς να πάρεις το πόδι απο το γκάζι. Kαι εκεί που νιώθεις την αδρεναλίνη στα ύψη ακούς το Pap smear και ο στίχος :¨tell me she's alright, tell me she's ok" σε κάνει να φρενάρεις.

Μετά απο καιρό, δίσκος με έκανε να νιώσω στο όλο τους. Μπράβο Alice.

Crystal Castles - 10 - Birds by Brii

sige det mest indlysende

2010-04-25T01:18:00.000-07:00

Όταν ακούς κάτι που έχεις πει, αλλά τελείως διαστρεβλωμένο, εκεί είναι που πραγματικά χάνεις πάσα ιδέα. Λες, και ανακάλυψε την πενικιλίνη ο άλλος, ακούς κάτι που προσπαθείς να πεις με 20 τρόπους εδώ και 4 μήνες. Δεν έχει σημασία, γιατί είναι σαν το δέντρο στο δάσος. Έπεσε, δε το είδε κανείς, πέθανε μόνο του και γερασμένο και κανείς δεν πήρε χαμπάρι, εκτός από ίδιο το δέντρο. Εικονική πραγματικότητα. Εκεί που μου αρέσει να ζω δηλαδή.

Δεν είναι τυχαίο, που δεν έχω κάνει τίποτα πραγματικό εδώ και 2,5 χρόνια, γιατί φοβάμαι να ζήσω. Γιατί αν ζήσω, διακινδυνεύω να πληγωθώ και πάλι. Και την τελευταία φορά, παραλίγο να με σκοτώσει, αφού δεν έτρωγα για 2 μήνες, δεν κοιμόμουν και για έναν χρόνο ξυπνούσα κάθε βράδυ στον ύπνο μου απο επαναλαμβανόμενους εφιάλτες. Και μετά απο δύο χρόνια ανακαλύπτεις οτι η πηγή που σου προκάλεσε αυτό το κακό, είναι ένας τιποτένιος άνθρωπος που πάσχει απο ψευδαισθήσεις και θέλει να κάνει το παιδί σου. Ευτυχώς που δε το έκανα, γιατί θα είχα ένα αθώο πλάσμα στη συνείδηση μου.

Έχω την χαζή απαίτηση μερικές φορές απο τον κόσμο να με καταλάβει, ενώ δεν πρέπει. ο καθένας είναι χαμένος στη φούσκα του και δεν γίνεται να μπει στη δικιά μου φούσκα έστω και για λίγο.

Όπως και να έχει, κάτι αληθινό υπάρχει εκεί έξω, εγώ πρέπει να ανοίξω τα μάτια μου να το δω. Και να πάψω να πιστεύω στην Moody, που δε σταματάει να ονειροπολεί.

Pap Smear by Crystal Castles by abstractdavid

Του πέους το ανάγνωσμα

2010-04-23T00:19:00.000-07:00

Επειδή έχει πέσει πολύ μιζέρια τον τελευταίο καιρό, θα ασχοληθούμε με το αντρικό μόριο για να αναλύσουμε την γυναικεία ( και όχι μόνο) άποψη επί του ζητήματος. Όλα καλά είναι αλλά πρέπει να μιλήσουμε για τα διάφορα είδη του:

Ο επιβήτορας: Κυμαίνεται απο 20-25 εκ. και όταν το κάνεις μαζί του, νιώθεις οτι περνάς απο γυναικολογική εξέταση. Not good
Ο ποντικομικρούλης: Ο αντίθετος του 1, είναι τόσο μικρός, που η μόνη αντίδραση είναι: Έχεις μπει μέσα? Δε μπορείς ούτε πίπα να πάρεις, γιατί χρειάζεσαι τσιμπιδάκι και κολυμπάει μέσα στο στόμα.
Ο πυραμίδας: Είναι σπάνιο φαινόμενο άλλα υπάρχει. Απο κάτω κανονικός, από πάνω κονικός. Τεριμπλ.
Ο πύργος της Πίζας: Κατά τα άλλα κανονικός, μόνο που τιλτάρει. Επικίνδυνος, γιατί σου έρχεται να πάρεις ένα σφυρί να τον ισιώσεις.
Ο ιδανικός: 17 αρής και παχουλός. Σπάνιο είδος.

Αλλά, όπως όλοι ξέρουμε, δε θέλει μόνο κόπο, αλλά κυρίως τρόπο!

Stars will collide

2010-04-18T13:58:00.000-07:00

Το σκοτάδι είχε πέσει βαθύ και άρχισε να κρυώνει. Ήταν πολύ ελαφριά ντυμένη και άρχισε ήδη να νιώθει το κρύo να διαπερνά το ζακετάκι της. Εάν και είχαν περάσει όλη την ημέρα μαζί, ένιωθε σαν να μην είχε περάσει ούτε μια ώρα. Πάντα μαζί του ο χρόνος πέρναγε σα νερό από πάνω της. Ένιωθε ότι ζούσε μέσα σε μια φούσκα που υπήρχε μόνο αυτός και εκείνη, και οι ψίθυροι του υπόλοιπου κόσμου σιωπούσαν. Υπήρχε αυτή η γλυκιά αμηχανία, η χαζή αμηχανία του εφήβου, που περιμένεις απο τον άλλον να σε αγγίξει, χωρίς να σε δουν οι άλλοι.
Μιλήσανε για ώρα γι άσχετα πράγματα και γύρισαν και κοίταξαν χαζοχαρούμενα τα αστέρια.Αναρωθηκαν ποιο να είναι αυτό το αστέρι που λάμπει τόσο δυνατά και βγάλανε αμέσως τα κινητά για να δούνε πως είναι η Αφροδίτη. Σκέφτηκε, που ήταν τόσα καλοκαίρια που κοίταζε μόνη της τα αστέρια στην παραλία και προσπαθούσε να μαντέψει ποιο είναι ποιο. Να μου πεις και το κίνητό μόνο του μπορεί να στο πει αυτό, αλλά δεν είναι το ίδιο. Τον θέλει δίπλα της σε κάθε καλοκαίρι, σε κάθε ταξίδι, σε κάθε νέα ανακάλυψη. Θέλει να του μάθει, θέλει να μάθει απο εκείνον, θέλει να ανακαλύψουν μαζί και να δημιουργήσουν μαζί. Τελικά τον θέλει, γιατί την κάνει να θέλει να είναι καλύτερος άνθρωπος. Όχι απαραίτητα καλύτερος, αλλά σίγουρα την κάνει να θέλει να εξελίξει τον εαυτό της, τη σκέψη της, τις δυνατότητες της.
Εκείνος όμως, όπως και εκείνη τη βραδιά, δε θέλει αυτό. Θα γυρίσει πίσω στην ασφάλεια, μακριά απο το αβέβαιο. Θα την αφήσει να φύγει. Για πάντα αυτή τη φορά.

Περιπέτειες στην Single Land

2010-04-15T13:10:00.000-07:00

Πριν 2 χρόνια, γνωρίζω έναν τύπο σ' ένα συνέδριο και μου ζητάει να βγούμε παρέα το βράδυ. Καλό παιδί, ωραίο -εως πολύ ωραίο, σκέφτομαι χτύπησα το τζακ ποτ. Όλα καλά έως εδώ. Σκάμε πρώτες με την Ε. στο Γκαζάκι και μας τυχαίνουν διάφορα σκηνικά ( που έχω περιγράψει σε παλαιότερο πόστ) εκ των οποίων το ένα είναι οτι ένας τύπος μου την πέφτει με την ατάκα: Είμαι στο ΕΚΑΒ, αν πάθεις κάτι, θα σε πάω αμέσως ( μπρρρ).

Λοιπόν, σκάει ο τύπος με την παρέα του, εκ των οποίων ο ένας πρώην συμφοιτητής μου ( γιατί παντού βρίσκω και απο έναν γνωστό) και όλα καλά. Τα γνωστά ποτά σφηνάκια κλπ. Και ξαφνικά το μαγαζί αρχίζει να παίζει disco. Και απο νορμαλ παιδί, μεταμορφώνεται σε dancing queen. Με όλη την έννοια της λέξης. Τέτοιο σπάσιμο μέσης δεν έχω δει σε άντρα ποτέ στη ζωή μου. Με τραβολογάει να χορέψουμε και εγώ δε μπορούσα να προβάλλω αντίσταση. Η Ε. ως χορευταρού αρχίζει προς καλή μου τύχη να χορεύει μαζί του. Εγώ απλά έψαχνα την έξοδο κινδύνου.

Εντάξει, θα με πείτε υπερβολική. Αλλά θέλω ο άντρας που θα βγω να χορεύει το τσιγκολελέτα χειρότερα από μένα.

This CatWoman is fake

2010-04-13T11:27:00.000-07:00

Η εφηβεία τελείωσε κοριτσάκι. Δε μπορείς πια να στηρίζεσαι στους γονείς σου για χαρτζιλίκι, στους φίλους για συμπαράσταση όταν πέσεις και φυσικά να πιστεύεις στην παντοτινή αγάπη. Το καινούριο πάντα, είναι πάντα εφήμερο. Πέφτεις και η γρατζουνιά που παλιά απλά έφευγε με ένα σκούπισμα με το χέρι πάνω στο γόνατο, τώρα πια παραμένει. Και τα σημάδια εμφανή παντού πάνω σου. Ακόμα και να μη φαίνονται εξωτερικά, σίγουρα θα φανούν σε κάποια ανύποπτη στιγμή. Σε κάποια σου άσχημη και υπερβολική αντίδραση σε ένα άγγιγμα, σε μια παράλογη απαίτηση απο κάποιον που δε θα έπρεπε να έχεις απαιτήσεις.
Αλλά εσύ εκεί να ονειροπολείς. Να μην μπορείς να ξεπεράσεις την κυκλοθυμία της εφηβείας. Παγιδευμένη σε ένα αέναο κύκλο προδοσίας και αγάπης να προσπαθείς να βρεις τη σχισμή για να πάρεις μια ανάσα. Και αν την πάρεις δε θα σου είναι αρκετό. Γιατί θα φύγει η έξαψη του αβέβαιου.
Οπότε κοριτσάκι, σκάσε και κολύμπα. Κούνα τα ποδαράκια σου όσο πιο δυνατά μπορείς για να δεις πόσο μακριά θα φτάσεις.
Και ξέχνα τον ηλίθιο ρομαντισμό που σου προκαλούν τα γεμάτα υπόσχεση βλέμματα. Μάθε να πιστεύεις μόνο στις πράξεις, γιατί οι πράξεις μένουν τελικά. Στα λόγια όλοι καλοί είμαστε. Αλλά όταν πρέπει κάποιος να τεντώσει το χέρι του να σε πιάσει πριν φύγεις από τη ζωή του και αυτός δε το κάνει, ένα πράγμα σημαίνει. Ότι είσαι ένας απλός περαστικός. Οπότε keep walking.
Τι κι αν έζησες για λιγάκι σε μια φούσκα συναισθημάτων που είχες να γευτείς πολλά χρόνια?Ξέρεις, πως αν δε τα βιώσεις, δεν είναι αληθινά, οπότε, ποιος ο λόγος? Ξέρεις πως ο νικητής τα παίρνει όλα και πως σίγουρα αυτός δεν είσαι αυτός. Σταμάτα να παίζεις το θύμα και φύγε γρήγορα. Δεν είσαι η cat woman να φύγεις χωρίς γρατσουνιές σε αυτή την άνιση μάχη.

No fear of the dark

2010-04-10T15:22:00.000-07:00

Ανοίγοντας το κουτί της Πανδώρας, πρέπει να περιμένεις τα πάντα. Εμφανίζονται δράκοι, πρίγκιπες, αλεπούδες και γεράκια. Κανείς δε μπορεί να σε προστατεύσει από όλα αυτά εκτός απο τον ίδιο τον εαυτό σου. Αυτή η εβδομάδα μου έμαθε ότι δε μπορείς να περιμένεις τίποτα από κανέναν. Επίσης οτί πρέπει μερικές φορές να περιορίζεις τα συναισθήματα σου και να βλέπεις την ψυχρή αντικειμενική αλήθεια και να παύεις να είσαι υποχείριο του συναισθηματισμού σου σε επαγγελματικά θέματα. Όταν είσαι σίγουρος ότι έχεις δώσει το 100% τις 100% του εαυτού σου, πληρώνεσαι με το 50% αυτού που αξίζεις και σε εκτιμούν για το 20%, είναι τελικά απλά μαθηματικά. Αποχωρείς απο το καμένο χωριό, κρατώντας τελικά μόνο τα καλά και προσπαθώντας να μην επαναλάβεις τα ίδια λάθη στην επόμενη επιλογή. Η οποία θεωρώ ότι είναι η πιο δύσκολη που έκανα τα τελευταία χρόνια. Γιατί στην τρίτη καίγεσαι.

Και μέσα σε όλα αυτά μια ηλίθια, ηλίθια καρδιά που δε λέει να μάθει. Χαμογελάει σε κάθε βλέμμα σαν κοριτσάκι που βλέπει πρώτη φορά τον ήλιο, κοιτάζει την Αφροδίτη στον ουρανό και νιώθει οτι την έχει κυριεύσει και περιμένει με λαχτάρα το απρόσμενο άγγιγμα.

Το μόνο σίγουρο είναι οτι δε φοβάμαι. Ότι και να έρθει θα το αντιμετωπίσω. Στην τελική οι γάτες δε φοβούνται το σκοτάδι. Εκεί επιτίθενται καλύτερα.

The unhappy end

2010-04-03T00:36:00.000-07:00

Λίγες φορές αισθάνεσαι την καρδιά σου να σπάει. Έτσι έγινε. Και ξαφνικά αισθάνεσαι γυμνή, εκτεθειμένη μπροστά στον άλλο και ψάχνεις τρόπο να ξεφύγεις με όση αξιοπρέπεια σου έχει απομείνει. Οκ, θα μου πεις, συμβαίνουν αυτά. Η αλήθεια είναι οτι πρέπει να κάνει ο άλλος 10 βήματα προς εσένα και εσύ 10 προς εκείνον. Αν κάνεις εσύ 19.5 βήματα προς εκείνον και εκείνος δεν τολμάει να κάνει ούτε το μισό που απομένει για να σε φτάσει, έχεις πρόβλημα. Είσαι τελείως μόνος και απλά πηγαίνεις προς το πουθενά. Αισθάνθηκα οτι μετανάστευσα προσωρινά στην χώρα του τίποτα, οπού όλα είναι πιθανά αλλά τελικά τίποτα δεν γίνεται. Είναι μια πανέμορφη χώρα που φοράς το γοβάκι της Σταχτομπούτας ανέμελα και πιστεύεις οτι θα σε σώσει ο πρίγκηπας απο την κακιά μητριά, αλλά ξαφνικά βρίσκεσαι να φοράς κουρέλια σε ένα καμμένο δάσος και σε περιμένει ο κακός ο λύκος να σε φάει. Η πραγματικότητα που σε κάνει να ξυπνήσεις λιγάκι άκομψα.
Αλλά δε φοβάμαι για εμένα. Θα φοβόμουν, εάν δεν είχα την ικανότητα να νιώσω.
Απλά πρέπει να είμαι προσεκτική που δίνω την καρδιά μου. Πρέπει να τη δώσω κάπου που θα την πάρουν την επόμενη φορά. Και όχι να την δώσω και να πέσει στο πάτωμα επειδή ο άλλος δεν την κράτησε, με αποτέλεσμα να γίνει κομμάτια.

Με 100 στην αριστερή

2010-03-28T08:38:00.000-07:00

Πάντα προτιμώ την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Ναι, πηγαίνεις λίγο πιο γρήγορα, αλλά έχεις να ανησυχείς για την μαλακία του αμαξιού μόνο εκ των δεξιών σου. Άντε και κανέναν βιαστικό που σου κάνει φώτα και προσέχεις να έχεις πάντα τον έλεγχο του αμαξιού μη σου φύγει.

Το πολύ πολύ να εμφανιστεί στο δρόμο σου ένα καθυστερημένο όχημα, που όσα φώτα και να του παίξεις αυτό εκεί. Να μιλάει στο κινητό, να πηγαίνει με 60 και να έχει κατσικωθεί στην αριστερή.

Εκεί πρέπει να κάνεις έναν επικίνδυνο ελιγμό να τον προσπεράσεις.

Κάθε μέρα στη ζωή μου συναντώ ανθρώπους που μπλοκάρουν το δρόμο μου και δε με αφήνουν να απολαύσω την οδήγηση στην αριστερή λωρίδα. Έχεις λοιπόν δύο επιλογές. Να τον προσπεράσεις απο τα δεξιά ή να τον αφήσεις να μπλοκάρει το δρόμο σου, και να σε καθυστερήσει να φτάσεις εκεί που θέλεις.

Ψηφίζω το πρώτο και ας με βγάλει σε κακό.

Καλώς ήρθες άγνωστο.

Το post της μαρμότας

2010-03-26T12:03:00.000-07:00

Αυτό το post έχει ταλαιπωρηθεί περισσότερο και απο την Τζούλια στο απαγορευμένο. Πόνεσε η μήτρα του. Γράφω,σβήνω εδώ και μέρες και δε μπορώ να εντοπίσω το γιατί.

Έχω αλλάξει τίτλους, περιεχόμενό, ενώ γενικά μου είναι πολύ εύκολο ναγράψω. Αυτό το συναισθηματικό κοκομπλοκο, έχει προκληθεί απο τη σύγχυση των τελευταίων ημερών με τα πάντα. Νιώθω και πάλι 16, να πρέπει να αποφασίσω τι σχολή θα ακολουθήσω και να αλλάζω την Ιατρική με την τέταρτη δέσμη. Και που μπήκα στη σχολή της πρώτης μου επιλογής, προφανώς δεν ήταν η σωστή, αλλά με κάποιο τρόπο το έκανα να δουλέψει ε?

Τώρα όμως ποια είναι η σωστή απόφαση είναι το θέμα.

Κάθομαι σε κάτι που δεν τραβάει για να πάρω την εμπειρία ή το βάζω στα πόδια προς άγνωστη κατεύθυνση?

Και δε μιλάω μόνο για την δουλειά βέβαια. Εννοώ, πάντα τα κατάφερνα μόνη μου και ήμουν go with the flow person. Όμως αυτό που με έφερε?

Βέβαια, δε φοβάμαι την αλλαγή, όσο φοβάμαι τη στασιμότητα. Ναι αλλά δεν πρέπει να σταματήσω επιτέλους να τρέχω από τα πάντα και να σταθώ κάπου?Έστω και για λίγο?

Η εμπειρία ότι είχα καθίσει 10 χρόνια με κάποιον και ήταν λάθος, μ' έχει κάνει να φοβάμαι οτιδήποτε μόνιμο ως κακό.

Το μόνο καλό? Να είσαι με κόσμο αλλά να νιώθεις οτι είσαι μόνος με το άτομο που σε νοιάζει.

Oh fuck it, θα βρω την άκρη.

19.59

2010-03-19T11:30:00.000-07:00

Αυτή η ώρα έφερε δάκρυα στα μάτια μου. Συγκρατήθηκα, γιατί ήμουν μπροστά σε κόσμο σε δουλειά, αλλά μετά τα δάκρυα άρχισαν να τρέχουν χωρίς να μπορώ να κάνω κάτι. Όσα αισθήματα έχω αυτόν τον καιρό σε ένα κουτάκι, είτε αφορούν δουλειά, είτε συναισθηματικά, βρήκαν τον δρόμο τους προς τα έξω σε μορφή δακρύων. Οδήγησα με περιορισμένη όραση από το Χαλάνδρι στο σπίτι μου, μπήκα μέσα, έβγαλα μηχανικά όλα τα ρούχα μου και οδηγήθηκα στο μπάνιο. Το καυτό νερό που έπεφτε στο πρόσωπο μου μπερδευόταν με τα δάκρυα μου. Αντικρίζω τον εαυτό μου γυμνό να με κοιτάζει πίσω στον καθρέπτη και σκέφτομαι: Έχεις μια ηλίθια καρδιά.

Η καρδιά μου είναι απόλυτα ηλίθια. Δεν καταλαβαίνει τίποτα, ακόμα και όταν έχουν βγει πινακίδες νέον και δείχνουν ποια είναι η έξοδος κινδύνου. Πάντα βρίσκει τρόπο να την κάνει την χαζομάρα της και να φαντάζεται ευτυχισμένο τέλος. Τα happy end ανήκουν στις ελληνικές ταινίες του '60. Εγώ θα ήμουν σίγουρα μια Βουγιουκλάκη, που αφού θα έλεγα 20 τραγούδια και νιαούριζα στο τέλος θα ήμουν με τον Παπαμιχαήλ μου. Και θα ερχόταν τρέχοντας απο μακριά η λέξη ΤΕΛΟΣ.

Η αλήθεια είναι πολύ πιο μακριά απο αυτό το ψεύτικο σενάριο. Με εκπλήσσει πραγματικά, που ενώ -ε- δεν είμαι και χαζή γενικά, μπορώ και δε βλέπω τα αυτονόητα. Κατηγορώ μόνο τον εαυτό μου.

Ξέρω τι θα πεις. Υπερβολή ε? Δε νομίζω. Γιατί όταν κάποιος δε μπορεί να είναι εκεί για εσένα έστω και για μισή ώρα σε μισό χρόνο, σημαίνει ότι απλά δεν είναι εκεί. Απλά εσύ έβλεπες φαντάσματα τόσο καιρό.

Και δε λέω, έχω υπάρξει απίστευτα ευτυχισμένη όσο καιρό σε ξέρω. Έστω και εικονικά, το ζούσα το παραμύθι μόνη μου. Αλλά, επειδή ζούμε σε κρίση, ίσως θα ήταν καλό να ξυπνήσω και να ψάξω κάτι αληθινό.

Όποτε, απλά ζήσε χωρίς εμένα. Και εγώ χωρίς εσένα. Κανονικά αυτή τη φορά.

Ένα πρωϊνό...ZONK story

2010-03-18T03:26:00.000-07:00

Πρόσφατα, ο φίλος μου ο Τ. μου είπε μια ιστορία για ένα ραντεβού που βγήκε. Και αρχίζω να αναρωτιέμαι, εάν εμείς έχουμε χάσει το ρομαντισμό μας ή αν απλά αυτή η έννοια έχει πεθάνει. Όταν η Τζούλια και το μπουκάλι της είναι η καθημερινότητα μας, δεν είναι φυσικό μια απλή κίνηση ρομαντισμού να σε κάνει να θέλεις να ξεράσεις?

Ο φίλος μου ο Τ., λοιπόν, βγήκε ραντεβού με τύπο 27 χρονών, ιατρό, καλλιεργημένο, με όλο το πακετάκι, ας τον αποκαλέσουμε Dr. Love. Βγαίνουν λοιπόν πρώτο ραντεβού και του λέει: Λουλουδάκι επιτρέπεται? Και βγάζει σαν ταχυδακτυλουργός ανθoς από αμυγδαλιά!ΖΟΝΚ.

Φίλε, αν δεν είσαι στο 19ο αιώνα ή ταχυδακτυλουργός, αυτή η κίνηση απαγορεύεται Και η έκφραση.

Περνάνε από έναν δρόμο και του λέει: Κοίταξε εικόνα...

Κοιτάζει ο φίλος μου και απαντάει: Τα διπλοπαρκαρισμένα ε? Ασε και δε σέβονται ΟΥΤΕ τον ποδηλατόδρομο.

Και απαντάει ο Dr. Love, εκνευρισμένος: Το ηλιοβασίλεμα!! ΖΟΝΚ

Εμ, αγαπητέ Δρ., λυπάμαι που θα το πω, αλλά δεν ζεις σε ταινία του 50.

Ο δρ. ως ερασιτέχνης φωτογράφος, χρησιμοποίησε τον φίλο μου ως μοντέλο. Οι φωτογραφίες βγήκαν λίγο μούφα, και όταν είπε ο φίλος μου με καλό τρόπο ότι δεν είναι και τόοοοσο ωραίες, εκείνος είπε: Μα το μάτι σου είναι στην ίσαλο γραμμή! Πως μπορείς να λες ότι δεν είναι εξαιρετική!!! ΖΟΝΚ

Για όσους δεν ξέρουν η ίσαλος γραμμή αφορά την ίσια γραμμή της θάλασσας, μια πληροφορία που θα έπρεπε να κρατήσει για τον εαυτό του.

Επίσης, ο Δρ. προτού γνωρίσει τον Τ. ήτανε λέει γαμιάς και δεν έκανε σχέσεις ( το οποίο καταλαβαίνω γιατί). Και η πρώτη ατάκα που είπε στον Τ. ( παρόλο που του δήλωσε ότι είναι σαρκικό το ζήτημα): Αν θελήσω ποτέ άλλον, νιώθω τι θα σε πληγώσω..

Η αλήθεια είναι οτι όταν μου είπε όλα αυτά από τη μια γέλασα, από την άλλη ξέρασα ελαφρά μέσα στο στόμα μου.

Έχω γίνει εγώ τόσο κυνική που δεν καταλαβαίνω πια τις ρομαντικές κινήσεις?

Για μένα ρομαντισμός είναι να σου πάρει το αίσθημα ένα παιχνίδι που πραγματικά λαχταράς, να σε πάρει μια μέρα από το χέρι εκεί που δε το περιμένεις, ή να σου στείλει ένα χαζό μήνυμα που θα σε κάνει να γελάσεις. Χωρίς να λέει τα ξερασματικά " μωρό μου, μου λείπεις, σ αγαπώ κλπ κλπ". Απλά να ξέρει ΤΙ σε κάνει να γελάς. Αυτό είναι ρομαντισμός. Τα υπόλοιπα είναι απλά πίπες.

Στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι...

2010-03-12T01:35:00.000-08:00

Να ξυπνήσω.

Μισώ τα θαυμαστικά στις προτάσεις. Σε κάνουν να δείχνεις χαρούμενος.

Κοιτάξτε διαφορά:

Είμαι καλά.

Είμαι καλά!

Αυτή η εβδομάδα είναι κόλαση.

Αυτή η εβδομάδα ήταν κόλαση!

Το καλύτερο quote της εβδομάδας ανήκει στον oni: παραπονιόμουν στο twitter οτί η προσωπικότητα μου ως άντρας χειροτερεύει αφού ένα παιδί που βγήκα ραντεβού με αποκάλλεσε mate και μου απάντησε: Mπορεί να ήταν Βρετανοτραφής και να του ξέφυγε. Ίσως οι άντρες νοιώθουν πολύ άνετα μαζί σου. Και σε βλέπουν σαν τον κολλητό τους..... που θέλουν να πηδήξουν. ΔΩΣΤΟΥ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΕΥ-ΚΑΙ-ΡΙ-Α!" Μ' έκανε να χαμογελάσω τουλάχιστον, στην κατάχνια μιας εβδομάδας, που το καλύτερο που περίμενα ήταν να κατέβουν οι εξωγήινοι να με παραλάβουν. Μην πω, πως το ευχόμουν κιόλας.

Το θέμα είναι να χωνέψεις κάποια πράγματα και να μην κάνεις πισωγυρίσματα. Pick a lane and stick to it. Όσο και να σε τρώει το κωλαράκι σου, κάποιες μπουκιές πρέπει να τις χωνέψεις αμάσητες και να πεις και ευχαριστώ. Οκ, η καρδιά μπορεί να μη θέλει να ξεκολήσει, αλλά τουλάχιστον το μυαλό πρέπει. Στην τελική, που πήγε ο περιβόητος εγωισμός του λιονταριού? Νομίζω οτι έχει πάρει αγκαζέ την λογική μου και σουλατσάρουν κάπου. Ελπίζω να γυρίσουν σύντομα, πραγματικά μου έχουν λείψει πολύ.

Έτσι όμως είναι η highschool love. Καρδούλες στο τετράδιο, χαζό βλέμμα στο υπερπέραν και χαμόγελα όταν ακούς τη φωνή του άλλου. Catch 22 που λέει και η φιλενάδα μου η γουικιπιντια.

Αλλά επειδή πιστεύω στην αρμονία του σύμπαντος και στο Fibonachi Number είμαι σίγουρη οτι δε θα με αφήσει έτσι. Θα μου φέρει τον εξωγήινο που ανήκει με μια γάτα σαν εμένα, που όπως μου λένε, είμαι σαν να είμαι μονίμως ακουσμένη και ας μην έχω κάνει ποτέ τίποτα.

Ναι, εκεί είσαι, δες το, έλα μια μέρα να με πάρεις απο το χέρι, να με αγκαλιάσεις, να με φιλήσεις. Και αν δεν αισθανθείς κάτι, διώξε με μακριά.

Αν αισθανθείς όμως, κράτα με και μη με αφήσεις. Για κανένα λόγο.

Σας αφήνω με ότι πιο γαμάτο έχω ακούσει τελευταία

Sex and this city

2010-03-08T06:06:00.001-08:00

Περνώντας την ηλικία των 30 αρχίζουμε όλες ξαφνικά να θυμίζουμε χαρακτήρες απο το Sex and the City. Διαφορετικό χαρακτήρα η καθεμία. Άλλη είναι η σεξουάλα, άλλη αυτή που θέλει να παντρευτεί, άλλη η ψυχωτική με τη δουλειά της, άλλη θέλει παιδί αλλά γενικά λίγο απο όλα. Όποιον άντρα και να ρωτήσεις, το εφιαλτικό σενάριο του είναι να είσαι μια απο αυτές. Συνήθης ατάκα: πως τις βλέπεις αυτές τις ξελιγωμένες?

Αληθές εν μέρει, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.

Εαν μείνεις χωρίς σχέση μετά τα 30, οι πιθανότητες να βρεις, λιγοστεύουν. Οι άντρες σε βλέπουν αμυντικά ( ωχ αυτή θα θέλει γάμο) και οι γυναίκες έχουν απαιτήσεις που πριν δεν είχαν ( να έχει δουλειά, αμάξι, λεφτά, θεληματικό πιγούνι ή τέλος πάντων ότι θέλει η καθεμία).

Και φυσικά δε θέλουμε όλες γάμο. Το πιο απλό , δηλαδή να βρεις κάποιον που να θέλεις να παραμείνει στο κρεββάτι σου, το πρωί αφού ξυπνήσεις, είναι το πιο δύσκολο να βρεθεί.

Εχω βαρεθεί να ακούω μαλακίες ( ειδικά απο δεσμευμένους που δεν εχουν δικαίωμα να μιλάνε), τύπου: μα θα τον βρεις, εσύ είσαι πολύ δύσκολη, πρέπει να σταματήσεις να τον ψάχνεις και θα έρθει κλπ κλπ Δε με παρατάτε λέω εγώ? Ναι, εσένα λέω που σε κερατώνει η άλλη και δε το έχεις καταλάβει, και εσένα που η μεγαλύτερη διασκέδαση αυτού του μήνα, ήταν " οτι σε έβγαλε έξω για φαγητό" και έχεις πέσει στη λούμπα: " τι να μαγειρέψω για το χοντρούλη-μανούλι μου)".

Ναι, it sucks being single sometimes, αλλά γενικά είναι πολύ ωραίο, ειδικά αν είσαι πολύ καιρό μόνη/ος. Κάνεις το προγραμμά σου, δεν σ'ενοχλεί κανείς, φεύγεις ανά πάσα στιγμή για ταξίδια/συναυλίες/τα πάντα.

Το άσχημο είναι αυτό το βλέμμα: αχ κακομοίρα μου, γιατί να είσαι μόνη τόσο όμορφη/έξυπνη κλπ κλπ. Κακομοίρα my ass. Εσύ είσαι καλύτερη δηλαδή, επειδή είσαι με κάποιον? Απο πότε η ύπαρξη μας καθορίζεται απο το αν είμαστε κάπου?

Το χειρότερο μου είναι οι παντρεμένοι μακράν. Θέλουν με το ζόρι, όχι μόνο να κάνεις σχέση αλλά να παντρευτείς άμεσα και να κάνεις παιδάκια άμεσα. Μην ακούσουν για casual sex, σε θεωρούν πόρνη. Επικριτικά βλέμματα, μακρές συζητήσεις για το μέλλον : Και δηλαδή θα μείνεις μόνη?

Ναι ρε φίλε, μόνη θα μείνω απο το να είμαι με τον κάθε παπάρα, απλά για να είμαι. Αν ήταν έτσι θα είχα μια συμβατική σχέση τώρα, που απλά θα κεράτωνα ( είτε κανονικά , είτε πνευματικά) με κάποιον άλλον, επειδή δε θα με κάλυπτε.

Και ναι υπάρχει αυτή η σχέση που είναι καλή και στο σεξ και στην πνευματική επαφή.

Και δεν θα συμβιβαστώ με τίποτα λιγότερο, ακόμα και αν αυτό σημαίνει οτι θα καταλήξω spinster με γάτα και ίσως και νόθο παιδί.

Εξάλλου το έχουμε πει, είναι δύσκολη η γεροντοκορική.

Θα ήθελα..

2010-03-07T22:46:00.000-08:00

Να σταματήσουν να μου κάνουν quote το blog μου όταν κάνουν επιχερήματα εναντίον μου ( 3 διαφορετικοί άνθρωποι το έκαναν). Αν έχετε κάτι καλό να μου πείτε, ευχαρίστως.
Να αισθανθώ κάποιου είδους ηρεμία αυτές τις ημέρες. Κάτι μου φταίει και μέχρι να καταλάβω τί, δε θα ηρεμήσω.
Να έχω πρόσβαση στον τραπεζικό λογαριασμό της Τζούλιας. Στόχος είναι τα λεφτά.
Να μην ψυχαναγκάζομαι σχετικά με το αν θα μιλήσω ή όχι σε κάποιους ανθρώπους.
Να εξετάσω την πιθανότητα να πάω να ζήσω κάπου αλλού.
Να εξαφανιστώ απο τα πάντα έστω για 5 ημέρες.
Να είμαι με αυτόν που πραγματικά θέλω.
Να ξεκόψω μερικούς- μερικούς.
Να πάρω επιτέλους αυτές τις γόβες που έχω βάλει στο μάτι

Oh well, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.

Όσο μεγαλώνω μαθαίνω

2010-03-03T10:37:00.000-08:00

Ότι:

- Αν συμπαθώ κάποιον τον αποκαλώ με το επώνυμο του ( αλα στρατός) ή με κάποιο ψευδώνυμο.

- Πολλά όνειρα που βλέπω βγαίνουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Φοβάμαι πολύ για το χθεσινό.

- Καλύτερα να αποχωρείς από καταστάσεις που δεν τραβάνε. Όσο δυνατά και να νιώθεις.Εξάλλου οι άνθρωποι πρέπει να θέλουν να σε έχουν στη ζωή τους και όχι να είσαι εκεί από σύμπτωση ή συνήθεια. Μισώ τη συνήθεια.

- Θα συνεχίσω το daydream όσο και να μεγαλώσω.

- Πρέπει να κρατάς ανθρώπους που σε εξελίσσουν ως άνθρωπο και σου δίνουν κάτι επιπλέον στη ζωή σου και να αφήνεις αυτούς που λειτουργούν ως τροχοπέδη. Και δε μιλάω για γκομενικά αλλά για φίλους. Αλλάζουν οι άνθρωποι. Δεν είμαι αναγκασμένη να βαλτώσω με κάποια επειδή αυτή παντρεύτηκε. Όσο και να την αγαπώ.

- Πρέπει να ρισκάρεις για αυτά που θέλεις, γιατί σήμερα είσαι, αύριο δεν είσαι. Έχω πάρει ρίσκα που αποδείχθηκαν πισογύρισμα τρελό, αλλά τουλάχιστον το δοκίμασα και πήρα την εμπειρία. Καμία γνώση δεν πάει χαμένη, ακόμα και η άσχημη, αντίθετα η στασιμότητα σκοτώνει.

- Αν σπάσει η εμπιστοσύνη μου προς κάποιον γίνομαι σκύλα. Πραγματική σκύλα. Και δεν κοιτάζω πίσω.

- Δεν είμαι γεννημένη νοικοκυρά. Χρειάζομαι βοήθεια.

- Ο χρόνος σου δίνει άλλη οπτική στα πράγματα. Αυτό που μας έλεγαν: μέτρα μέσα σου εως το 10 για να απαντήσεις, πρέπει να το ασκήσεις.

- Πρέπει να προσπαθήσω. Αλλά δε μπορώ.

mémoires d'un autre univers

2010-02-28T12:45:00.000-08:00

Ξάπλωσε στο κρεββάτι μαζί του. Λάτρευε τον τρόπο που την κοίταζε. Μετακίνησε τα μαλλιά απο το πρόσωπό της και το χάιδεψε. Έφερε το χέρι του στη μέση της. Ήταν μεσημέρι, αλλά δεν ήθελαν να σηκωθούν απο το κρεββάτι. Ήθελε να μείνει εκεί μαζί του. Είχε καιρό να αισθανθεί με κάποιον σα να είναι σπίτι. Είχε περάσει καιρός να μη σηκωθεί πανικόβλητη απο το κρεββάτι κάποιου, λέγοντας ηλίθιες δικαιολογίες όπως: Πρέπει να φύγω να πάω να ταΐσω τη γάτα. Μαζί του μπορούσε απλά να είναι, να μην σκέφτεται.

Σηκώθηκε, κάθισε στην άκρη του κρεββατιού και του είπε: Να σου φέρω καφέ? Αυτός έγνεψε θετικά. Περιεργάστηκε το διαμέρισμα. Ήξερε πως έχει μπει σε εχθρική περιοχή, σε περιοχή που άνηκε σε άλλη. Ωραία έπιπλα, προσεγμένα, καθαρό σπίτι. Σίγουρα, γυναικείο χέρι.

Πήγε στην κουζίνα και άνοιξε το ψυγείο. Βρήκε μια κρέμα νυκτός εκεί. Οκ, πρέπει να φανείς ψύχραιμη, δεν είναι οτι δε το ξέρεις κιόλας. Απλά συγκεντρώσου στο τι νιώθεις, και άσε τις λεπτομέρειες στην άκρη. Εκείνος φαίνεται να το κάνει καλά, εξάλλου. Σε συμφέρει. Προστατευμένη σχέση, καταδικασμένη, δε θα πληγωθείς.

Και όμως, πως μπορείς να λαχταράς κάτι που δεν έχεις, τόσο πολύ? Πως μπορείς να ξέρεις μέσα σου, οτι αυτό είναι?

Κάθε λεπτομέρεια, φαίνεται σαν να είναι χορογραφημένη, κάθε λεπτό, κάθε άγγιγμα, κάθε φιλί. Σα να έχει ξαναγίνει, και εσύ να είσαι θεατής απλά, που το βλέπεις να συμβαίνει.

Σίγουρα θα γέλαγε, αν ήξερε τι σκέφτεσαι.

Σκάσε μικρή ανόητη. Ζήσε το.

Φτιάχνει τον καφέ και πηγαίνει πίσω σε εκείνον. Κάθεται πάνω του και περιεργάζεται το πρόσωπο του. Πότε δε μπορεί να θυμηθεί τις λεπτομέρειες του όταν βρίσκεται μακριά του. Ξεθωριάζουν. Μόνο αισθάνεται το πως είναι. Τα αισθήματα της για εκείνον, σχηματίζουν τη μορφή του. Δεν είναι όμορφος, αλλά για εκείνην είναι κάτι το εξωπραγματικό. Τον καταπλακώνει, γαντζώνει τα γόνατα της πάνω του, και μυρίζει το λαιμό του. Η μυρωδιά είναι το ισχυρότερο ναρκωτικό.

Παίρνει μια ρουφηξιά, νιώθει τα αισθήματα της να την παραλυρούν, παθαίνει κρίση πανικού και σηκώνεται.

Πρέπει να ταΐσω τη γάτα. Ξέρει και αυτός ότι του λέει βλακείες.

Πήγαινε, της λέει, και μην ξεχάσεις να της δώσεις τα χαιρετίσματα μου.

Καθώς κουμπώνει άτσαλα τα κουμπιά του πουκαμίσου της, χαμογελάει άκομψα και φεύγει μέσα σε πανικό. Την αρπάζει, χαϊδεύει τον πρόσωπο της και της λέει : Όλα θα πάνε καλά, στο υπόσχομαι.

Φεύγει τρέχοντας και σκέφτεται, δε θα μαζέψεις εσύ τα κομμάτια βλάκα.Εγώ θα τα μαζέψω πάλι

Sick sucks

2010-02-26T23:16:00.000-08:00

Οκ, έμεινα ήδη δύο μέρες κατ'οίκον κράτηση, λόγω της κωλοαρρώστιας- κατάρας του Ζ. Όταν ψήνεσαι απο τον πυρετό και πονάς, δεν βλέπεις τα καλύτερα πράγματα στον ύπνο σου. Αισθάνεσαι πολύ, την αίσθηση του θα πεθάνω μόνος και αβοήθητος, γιατί η αρρώστια είναι κάτι που πρέπει να περάσεις μόνος, δε μπορεί κανείς να σε βοηθήσει. Όσα περαστικά και να σου πουν, όσα τηλεφωνήματα και να δεχτείς, είναι μια μοναξιά που βιώνεις μόνος. Μια φορά είχα επιτρέψει κάποιον να εισέλθει στην αρρώστια μου, αλλά με αγαπούσε πραγματικά αυτός ο κάποιος.

Για άλλη μια φορά, τον μόνο που ήθελα κοντά μου ήταν η αδερφή μου, ο πιο κοντινός μου άνθρωπος. Όπως και τότε στη Γερμανία που είχα βιώσει την απόλυτη μοναξιά με μια σοβαρή αρρώστια, πάλι εκείνην ήθελα.

Και οι ΙΑΜΧ που μάλλον θα χάσω σήμερα, έχουν το τραγούδι που τα λέει όλα:

You put me in a cage,
With a daily maze of flesh and rage,
And I'll follow any truth,
I won't let you go,
I want every tomorrow.

Το τέλος είναι μόνο η αρχή

2010-02-24T14:05:00.000-08:00

Και όμως. Είδα το Ζ. Πήγα και ήπιαμε καφέ στο σπίτι που ζούσαμε. Όχι μόνο δεν ένιωσα τίποτα, αλλά όλη την ώρα έμπαινα απο το κινητό μου στο ίντερνετ γιατί βαριόμουνα.

Εγώ ήμουν αυτή που ήθελα να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου μαζί του?

Εγώ ήμουν αυτή που ήθελα το παιδί του?

Εγώ ήμουν αυτή που δεν ανέπνεα μακριά του?

Αυτός άλλαξε τόσο ή εγώ?

Ας τα πάρουμε απο την αρχή. Χωρίσαμε. Όχι μόνο δεν πέθανα, αλλά άρχισα και μια καριέρα που πραγματικά αγαπώ. Δε λέω οτι δε θα αλλαζα καριέρα αν ήμουν μαζί του, αλλά η αλήθεια είναι οτι με απορροφούσε τόσο πολύ που δεν ασχολιόμουν με τίποτα άλλο.

Πριν φύγω με κοιτάζει απο πάνω μέχρι κάτω, και μου λέει: "μια χαρά είσαι". Το πλήρωσα αυτό το μια χαρά γιατί, ως γνωστός κατάρας, την επόμενη μέρα έπεσα με πυρετό στο κρεββάτι.

Όπως και να έχει, δεν με απασχολεί και ιδιαίτερα.

Γιατί? Γιατί υπάρχει κάτι που γεμίζει την καρδιά μου, τόσο, που τα άλλα ξεθωριάζουν.

Και μπορεί να μην είναι απτό, αλλά υπάρχει τουλάχιστον.

Το τέλος είναι πάντα μια αρχή.

EDITORS: The End Has A Start
Ανέβηκε από early21. - Δείτε περισσότερα μουσικά video, σε HD!

Γκομενάκια φακαμπλ

2010-02-22T11:35:00.000-08:00

Επειδή πολύ μίρλα έχει πέσει τελευταία, είπα να κάνω ωδή στα γκομενάκια που είναι φαγαμπλ-φακαμπλ, μιας και νιώθω άνοιξη μέσα μου και έχω βαρεθεί τους άσχημους άντρες:

1>Julian Casablancas.

Εντάξει. Είναι κούκλος. Κάνει μουσική που γουστάρω. Πάει μόνο με μοντέλες. Ας δοκιμάσει μια φορά κάτι σε πιο κοντό, χοντρό και με κυταρίτιδα. Έτσι για την εμπειρία βρε αδερφέ!

2>Hugh Jackman

Τρελό κόλλημα απο πάντα. Απλά αι λαβ χιμ

3>House

Τον αγαπούσα ως ηλίθιο πρίγκηπα στο Black Adder. Αν το κάνουμε θα τον αναγκάσω να μου μιλάει με την βρετανική του προφορά και θα τον αφήσω να μου βάλει το θερμόμετρο όπου νομίζει.

4>Alexander Skarsgård

O μοναδικός λόγος που βλέπω True blood. Ναι, θέλω και εγώ να με δαγκώσει..μμμμ

5>Paul Banks

Τον αγαπώ γι αυτό που είναι, γιατί έχει σπυράκια και είναι μεγάλο χάλι, διαφορετικά. Αλλά τον αγαπώ. Χώρια που θα μαλώναμε για το ισιωτήρι των μαλλιών.

6> Daft Punk

Ως ντουέτο με βασική προϋπόθεσή να μη βγάλουν τα κράνη.

7> Jake Gyllenhaal

Μου φαίνεται τρελός ανώμαλος.

8>Damon Albarn

Σαν το παλιό καΥλό κρασί

Σας αφήνω με πολύ καυλωτικό τραγούδι

UPDATE:

9>Robert Downey Jr

Πως ξέχασα την φαντασίωση των νιάτων και των γεραμάτων μου. Εκτός του οτι είναι απόλυτα το ΣΕΞ, είναι απίστευτα έξυπνος και αστείος. Όσο μεγαλώνει γίνεται καλύτερος.

Clubbing for the elderly

2010-02-21T11:41:00.000-08:00

Παρατηρήσεις για το γεροντοκλάμπινγκ της γάτας:

Δεν ήξερα τι να φορέσω. Αλλά τελικά ανακάλυψα ότι κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. ΟΙ κοπελίτσες φοράνε ακόμα και σήμερα φορέματα μέχρι κάτω απο το βρακί και κολλητά παντελόνια βυνίλ.
Τα αγοράκια μου φάνηκαν ξενέρωτα γιατί δεν έβλεπαν με όλο αυτό το μαλλί και δεν φλέρταραν καθόλου. Τουλάχιστον χορεύανε.
Οι χορεύτριες του κλάμπ μόνο χορό δεν ήξεραν. Ήταν κάτι ανάμεσα σε στρίπερς και κούτσουρα. Είχαν τις εξής δύο κινήσεις: προτάσσω κώλο και τινάζω τα μαλλιά απο τη μια μεριά στην άλλη, κάνοντας ότι είναι χορευτικό.
Τα 17χρονά τα βλέπω σαν παιδιά μου, και μ έπιανε το ένστικτο " παιδί μου μην πάρεις το κουμπί- θα σε χαλάσει"
Παρ' όλα αυτά και χόρεψα και ήπια και πέρασα σούπερ. Και βασικά

I close my eyes on the dance floor to forget about you

Το πρίσμα και οι άνθρωποι

2010-02-18T03:33:00.000-08:00

Σκέφτομαι οτι το πρίσμα επηρεάζει πολύ την πραγματικότητα που ζούμε.

Ποιο πρίσμα?

Ας πούμε το πρίσμα του χρόνου. Πόσο διαφορετικά αντιλαμβανόμαστε τους ίδιους ανθρώπους, τις ίδιες καταστάσεις όταν έχει περάσει καιρός. Μίλησα με τον άνθρωπο που ήμουν 10 χρόνια μαζί. Αυτός, δε μπορεί να είναι ο ίδιος άνθρωπος. Μου φάνηκε τελειώς pathetic, σα να του έχει κατασπαράξει την προσωπικότητα που είχε κάποιο βαμπιρ. Μήπως πάντα έτσι ήταν και εγώ δε το έβλεπα?

Και έρχομαι, συνακόλουθα, στο πρίσμα του έρωτα. Τα άτομα τα οποιά ερωτεύτηκα, που ήταν στα μάτια μου τόσο όμορφα και έξυπνα, χάνουν κάτι απο την εξυπνάδα τους και την ομορφιά τους όταν δεν είμαι ερωτευμένη. Ο έρωτας είναι γκαβός, το ξέρω. Αλλά πόσο πια?

Εγώ ενθουσιάζομαι εύκολα, ερωτεύομαι δύσκολα, αλλά αγαπάω αληθινά. Απο όποιο πρίσμα και να το δεις.

Επειδή...

2010-02-16T07:10:00.000-08:00

Μάλλον πολύ μιζερούλα βγαίνω απο τα τελευταία ποστς μου έχω να κάνω τις εξής δηλώσεις:

Είμαι πολύ καλά γενικά και δεν αισθάνομαι μοναξιά, παρα μόνο όταν ποστάρω που μετά μου φεύγει σε 5 λεπτά.
Βγαίνω απο το σπίτι μου κανονικά και έχω παρέες και δεν είμαι μονάχους-μονάχους.
Βγαίνω ραντεβού ( μπορεί να μην είναι πετυχημένα) αλλά τουλάχιστον, κάτι όλο και παίζει.
Δουλεύω αρκετά και βασικά δε μου φτάνει ο χρόνος.
Αν μιζεριάζω μερικές φορές είναι γιατί με πιάνει το παράπονο. Αλλά το ξεπερνάω πολύ εύκολα.
Τις τελευταίες 2 μέρες συνέβη κάτι πολύ καλό. Αλλά μάλλον θα το διαβάσετε υπο μορφή ιστορίας.

Αυτά

Σας αγαπώ ε?

Η αλήθεια είναι..

2010-02-14T15:25:00.000-08:00

Ότι ακόμα τσεκάρω κάθε τόσο το προφίλ σου/ Ότι το δωμάτιο μου θυμίζει Βαγδάτη/ Ότι η γάτα μου, με ξυπνάει τα βράδια και δε μπορώ να ξανακοιμηθώ γιατί σε σκέφτομαι/Ότι ακόμα προσπαθώ να τελειώσω αυτό το βιβλίο/Ότι φοβάμαι πολύ που θα με βγάλει το μέλλον/ Ότι μερικές φορές για να κοιμηθώ, σκέφτομαι οτι κοιμάμαι με τον πρώην μου και φοβάμαι ότι κανένας δε θα με κάνει να ξανανιώσω έτσι/Ότι φοβάμαι ότι θα πεθάνω μόνη/Ότι δε με νοιάζει αν θα πεθάνω αύριο/Ότι νιώθω οτι δε με εκτιμούν στη δουλειά μου αρκετά/ Ότι μερικοί είναι τόσο ηλίθιοι που θέλω να τους χαστουκίσω αλλά δε το κάνω/Ότι ακόμα δεν έχω φτιάξει τα ρούχα μου/ Ότι μερικές φορές δε θέλω να μου μιλάει κανένας/ Ότι φοβάμαι ότι αν μου το ζήταγε, μάλλον θα γυρνούσα σε εκείνον/ Ότι ποστάρω τραγούδια για σένα/ Ότι είμαι θυμωμένη μαζί σου/Ότι ίσως τελικά να μη με νοιάζει όσο νομίζω και αυτό με φρικάρει.

Happy Mpakouro-Day!

2010-02-14T03:01:00.001-08:00

Χρόνια πολλά σε όλα τα μπακούρια!

comfortably numb

2010-02-11T12:11:00.000-08:00

Η τελευταία εβδομάδα μπορεί να χαρακτηριστεί η πιο ανούσια εβδομάδα της ζωής μου. Δουλειά και πάλι δουλειά, με καμία ηθική ανταμοιβή, μια αρρώστεια να με γυροφέρνει και γενικά καθόλου μα καθόλου όρεξη για τίποτα. Τον λιγοστό χρόνο που είχα να ονειροπολήσω, σκεφτόμουν πόλεις του εξωτερικού και πόσο πολύ μου έχει λείψει να ταξιδέψω. Πήρα την απόφαση να φύγω για λίγες μέρες, κλείνοντας κινητό και λαπτοπ και θέλω να δω πόσο καλά θα καταφέρω να τηρήσω αυτήν την απόφαση μου. Αυτή η τάση φυγής, με πιάνει ενίοτε, αλλά συνήθως την καταπολεμώ. Έχει γίνει τόσο έντονη, που δε μπορώ να αναπνεύσω και δε θέλω να μιλήσω σε άνθρωπο. Ούτε καν στην αδερφή μου . Σκέφτομαι το patern συμπεριφοράς που έχω. Κυνηγάω αυτά που δε μπορώ να τα έχω μόνο για την χαρά της κατάκτησης. Μετά βαριέμαι, και ψάχνω άλλο δυσκολότερο στόχο να επιτύχω. Είναι πολύ χάλια να διαπιστώνεις αυτό το πράγμα γιατί με μαθητική ακρίβεια θα καταλήξεις μόνος, αφού δεν θέλεις την ηρεμία αλλά θέλεις να παίρνεις λίγη απο την ντόπα του ανικανοποίητου για να νιώθεις ζωντανός. Δημιουργείς δράματα απλά για να είσαι πρωταγωνιστής σε αυτά. Όπως και να έχει έχω βαρεθεί. Να μη με ικανοποιεί τίποτα και να είμαι χαρούμενη που είμαι μόνη. Αισθάνομαι τόσο απόκληρη της κοινωνίας, γιατί όλοι γύρω μου είναι ζευγαράκια και εγώ βγάζω φλύκταινες με την ιδέα της δέσμευσης. Είμαι comfortably numb στη φούσκα μου που δεν αφήνω κανένα να μπει μέσα, αλλά που θα πάει, θα σκάσει στα μούτρα μου μεγαλοπρεπώς.

Run, little boy, run for safety. And stay out.

scissor sisters - comfortably numb
Ανέβηκε από laurineuh. - Ανακαλύψτε άλλα μουσικά videos.

Oh, fuck off

2010-02-07T01:58:00.000-08:00

Οκ, θα με τρελάνει η ζωή. Αφότου είχαμε αποφασίσει με την Δ. , τελείως αυθαίρετα να κηρύξουμε την 5η Φεβρουαρίου, μέρα Πλυντηρίου ( όποιος μας ξέρει, ξέρει τι είναι), έτσι για την πλάκα, πιο πολύ για να έχουμε μια μέρα δικιά μας, που να βγούμε μόνες και να τα σπάσουμε, το δικό μου πλυντήριο ο Ζ. ήρθε να με τρελάνει. Απο μια σατανική σύμπτωση, αναγκάστηκα να του μιλήσω, ενω τον είχα μπλοκάρει μετά από το "χωρίσαμεγιατιδεμουάρεσεοκώλοςκαιταβυζιάσου" συμβάν. Τέλος πάντων, μπήκα να του πω αυτά που έπρεπε, για να με προφυλάξω απο άλλες δυσάρεστες καταστάσεις και καταλήξαμε να μιλάμε 5 ώρες. Ανέτρεξε πολύ στο παρελθόν μας, και κατέληξε να μου ζητήσει συγγνώμη για το συμβάν με τον κώλο και τα βυζιά, αφού μου αποκάλυψε ότι μου το είχε πει για να με πληγώσει, επειδή εκείνη την ημέρα του είχα αποκαλύψει ότι ήμουν ερωτευμένη για πρώτη φορά μετά από εκείνον, με κάποιον άλλον. Και μου είπε ότι τον πλήγωσε, και γι αυτό τα είπε αυτά για να με πληγώσει.

Για σταθείτε. Πόσο ηλίθιοι είναι οι άντρες? Αυτός συζεί με την κοπέλα του, θα την παντρευτεί μάλλον, και πληγώθηκε που εγώ ερωτεύτηκα μια φορά μετά απο 2 χρόνια και δεν έγινε και τίποτα? Δηλαδή, θα τρελαθούμε?

Ηθικό δίδαγμα: μην ανακινείς τα φαντάσματα του παρελθόντος. Είναι πάντα πεινασμένα για αίμα.

command/control/power button

2010-02-04T02:29:00.000-08:00

Περπατάω με τα ακουστικά και παρατηρώ τα βρωμισμένα μου allstar. Μαλάκα, πρέπει να πάρω καινούρια. Έχουν τρυπήσει απο 20 μεριές. Καπνίζω νευρικός και περπατάω γρήγορα να φτάσω στο ραντεβού. Εχω αργήσει πάλι, σκατά. Ο κρύος αέρας μπαίνει απο το κασκόλ και κρυώνω. Φτάνω έξω απο το μαγαζί 20 λεπτά καθυστερημένος και με περιμένει εκεί παρμένη η Νίνα. Το κινητό το έχουμε για διακοσμητικό μου λέει?
Χαζογελάω και σβήνω το τσιγάρο στο πάτωμα. Πάω να τη φιλήσω στο μάγουλο, αλλά μου βγαίνει ένα φιλί τελείως ατσούμπαλο.Πάμε μέσα? της λέω . Πάμε, μου λέει.
Την κοιτάζω απο πάνω εως κάτω. Είχα ξεχάσει πόσο όμορφη είναι. Έτσι, δε γίνεται συνήθως με ανθρώπους που γουστάρεις πολύ? Η εικόνα τους γίνεται μια θολή εικόνα, και δεν βλέπεις πρόσωπο μπροστά σου. Απλά αισθάνεσαι πως είναι ο άλλος.
Παραγγέλνουμε τις μπύρες, λέμε τα νέα μας για τη δουλειά και σε κάποια φάση μου λέει: Καλά με την Λένα? Πόσο μαλάκας είσαι δηλαδή?
"Εμμ", της λέω, "είχα πιεί πολύ..." και κατεβάζω μια μεγάλη γουλιά μπύρας.
-Kαι ήταν ανάγκη να την πληρώσει η συγκατοικός μου? Με ρωτάει για σένα, τι να της πώ, οτι είσαι ένας απερίσκεπτος μαλάκας που χώνει το πουλί του σε ότι κινείται?
-Ντάξει, υπαρβάλεις, λέω. Σε εσένα δε το έχωσα ακόμα.
- Είσαι απαράδεκτος. Κάτι τέτοια με κάνουν να εκτιμώ τον Τάκη.
- Δε μας χέζεις και εσύ και ο Τάκης σου, της λέω, και αμέσως το μετανιώνω.
Με κοιτάζει σοκαρισμένη.
- Τι σου έκανα εγώ τώρα? Ή ο Τακης? Δεν καταλαβαίνω.
-Βασικά Νίνα, θα σου πω κάτι που σκεφτόμουν απο καιρό. Τόσο καιρό σε ακούω να μου παραπονιέσαι για τον Τάκη, σου δίνω ηλίθιες συμβουλές. ακούς και εσύ τις ηλίθιες, ανούσιες ιστορίες μου και τελικά είσαι πιο χαζή απο ότι νόμιζα. Τώρα που παίχτηκε η φάση με τη Λένα θα στο πω. Είμαι ερωτευμένος μαζί σου εδώ και καιρό. Αν θέλεις να μου ξαναπείς κάτι για τον Τάκη σου, να το πεις στον Τάκη σου και εμένα να με αφήσεις στην ηρεμία και τη μοναξιά μου.
Αντε γειά σου τώρα
Σηκώνομαι , αφήνω λεφτά στο τραπέζι και φεύγω, χωρίς να γυρίσω να την κοιτάξω, έχοντας ρίξει το μελάνι μου και τρέχοντας για φυγή.
Βγαίνοντας απο το μαγαζί, αρχίζω να τρέχω ασυναίσθητα. Πάλι μαλακίστηκες, ηλίθιε.

Only This Moment from Röyksopp on Vimeo.

Τα προβλήματα της εβδομάδος

2010-02-04T00:02:00.000-08:00

Το lost μου προκάλλεσε ελαφρύ πονοκέφαλο. Αυτός ο καπνός που τους τρώει όλους, είναι απο τους πολλούς μπάφους των σεναριογράφων.

Χώρισε η Μενεγάκη. Δεν ξέρω πως θα αντέξω που η εθνική φακλάνα, είναι άνθρωπος και δεν τα βρήκε με το τέρας/μπούλη το Λιάτσιο. Ας σοβαρευτούμε και λίγο. Χώρισαν, όπως όλοι χωρίζουν.

Γιατί δε γιαουρτώνει κανείς τον Γιωργάκη? Just for the shake of it.
Μόνο εμένα εκνευρίζουν οι ράδιο Αρβύλα? Αισθάνομαι σα να βλέπω τα ηλίθια αγόρια στο γυμνάσιο, να γελάνε με μπούρδες.

Η γάτα μου επιμένει να με ξυπνάει, κοιτώντας με επίμονα. Σκιάζομαι, και πριν κοιμηθώ της βάζω να φάει, ειδικά μετά το taxidermia, που τον φάγαν οι γάτες το χοντρό. Εχω και βίντεο:

Μου λείπει, η συμβουλή ενός φίλου, που δεν μπορώ πλέον να πάρω. It sucks.

Εχω βαρεθεί.

Bad timing my ass

2010-02-02T12:21:00.000-08:00

Σας έχω πει οτι δεν δέχομαι την θεωρία bad timing? Και αυτό γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή και αρνούμαι να πιστέψω οτι δε θα κάνω, αυτό που θέλω, την ώρα που θέλω. Το θέμα είναι οι επιλογές που κάνουμε σε δεδομένους χρόνους. Αλλά τελικά η επιθυμία για κάτι είναι αυτό που μετράει. Και αυτό είναι απόλυτα σεβαστό.

Απλά, η ζωή μου έχει αποδείξει οτι μπορείς να την φέρεις τούμπα, τρεις φορές αν θέλεις κάτι αρκετά.

Moving on

Retrospectiva

2010-01-31T05:27:00.000-08:00

Αυτό το είχα γράψει πολύ καιρό πριν για κάποιον. Τώρα που έχουν φύγει τα αισθήματα, το βλεπω τελείως διαφορετικά.
Oh well

Την κάλεσε να πάει δίπλα του να ξαπλώσει. Πόσο καιρό περίμενε αυτήν την στιγμή. Κοντοστάθηκε και παρατήρησε το δωμάτιο γύρω της. Ένα στρώμα αφημένο στο πάτωμα, ένα κομοδίνο με το λάπτοπ και μόνο κάποια φωτάκια φώτιζαν τον χώρο. Είχε μια έντονη μυρωδιά ιδρώτα, αντρικού δωματίου και μαζί του αρώματος του. Το άρωμα του την αρρώσταινε. Πόσο πολύ καιρό είχε περάσει να είναι δίπλα του και απλά να αναπνέει το άρωμα του, χωρίς να μπορεί να τον αγγίξει. Κάτσε είπε, υπάκουσε και ξάπλωσε δίπλα του στα βρώμικα σεντόνια. Σκέφτηκε σίγουρα δεν είμαι η πρώτη που ξαπλώνει εδώ. Στο ημίφως παρατήρησε ότι το ρολόι στο κομοδίνο ήταν σταματημένο στις 8.10.Σκέφτηκε ότι εδώ ο χρόνος δεν υπάρχει, σταματάει. Του είπε για το ρολόι και εκείνος της είπε να διαλέξει τι ώρα θέλει να είναι πρωί ή βράδυ. Του είπε μάλλον βράδυ , κουνώντας τους ώμους αδιάφορα.
Μιλούσε για πράγματα αδιάφορα, ενώ η καρδιά της πήγαινε να εκραγεί. Ένιωθε σα να ζει μέσα σε όνειρο και έπρεπε να δράσει γρήγορα μήπως και ξημερώσει. Με το που την αγκάλιασε και την κράτησε στην αγκαλιά του από πίσω της, αισθάνθηκε ότι ήταν εκεί που έπρεπε να είναι τόσο καιρό. Δε γύρισε όμως την πλάτη ούτε ένα λεπτό. Δεν ήθελε να αντικρύσει τα μάτια της και να καταλάβει πόσο πολύ τον ήθελε. Απέφυγε να τον φιλήσει γιατί εκεί θα φαινόταν.
Καθώς είχε μπει μέσα της , έπιασε το λαιμό της και έφερε το στόμα του στο δικό της. Η αίσθηση του φιλιού του απελευθέρωσε όσα έκρυβε, και ευχήθηκε απλά να μη τα καταλάβει. Μόλις τελείωσε κάθισαν για λίγη ώρα ξαπλωμένοι στο κρεβάτι ο ένας πάνω και ο άλλος κάτω και δε μιλούσαν. Τον άφησε να κοιμηθεί και μετά από λίγο έφυγε χωρίς να πει κουβέντα. Πήγε σπίτι και πλύθηκε με μανία να τον εξαφανίσει από πάνω της.
Όμως όσο και να προσπαθεί δε μπορεί να πλύνει την ανάμνηση.

ctrl,alt, del

2010-01-25T11:46:00.000-08:00

Ξύπνησα σε ένα δωμάτιο που δεν είχα ξαναδεί. Μα πόσο ήπια τελικά χθες το βράδυ? Δίπλα μου κοιμάται μια κοπέλα καστανή και άχρωμη. Σκατά τα έκανα πάλι. Που είναι τα τσιγάρα μου? Κάτσε να ξεγλυστρήσω γρήγορα μη με πάρει χαμπάρι. Έχει περάσει καιρός από τότε που ήθελα να καθίσω να μοιραστώ το πρωινό μου με κάποια. Δε θυμάμαι και πως τη λένε, οπότε δεν πρέπει να το ρισκάρω. Ωχ κουνιέται και εγώ αγωνίζομαι να βρω τη δεύτερη κάλτσα μου. Δεν πειράζει, ας μείνω με μία. Αρκεί να φύγω απο εδώ. Γυρίζω αργά και προσεκτικά το πόμολο. Κατεβαίνω αργά τα σκαλιά. Έφτασα στην εξόπορτα. Για που το βάλαμε? Ακούω μια φωνή. Είναι η φίλη μου η Νίνα. Τι θες εσύ εδώ? τη ρωτάω. Εσύ τι δουλειά έχεις με τη συγκάτοικο μου, ηλίθιε? Με ρωτάει. Ωχ, η μαλακία μου ξεπέρασε κάθε όριο αυτή τη φορά.

Ε, αφού δε με είχες καλέσει ποτέ σπίτι να την πέσω σε σένα, της απαντάω και σκέφτομαι πως καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς. Ευτυχώς που ξέρω τι ηλίθιος είσαι, μου απαντάει. Αλλιώς, θα το ανακάλυπτα σήμερα. Καλημέρα, και προσοχή στις σκάλες, μην πέσεις απο τον πανικό και χάσουμε τον Δον Ζουαν της εποχής μας. Θα πω εγώ καλημέρα στη Λένα.

Λένα ε? απαντάω και το μετανιώνω. Δεν φεύγεις καλύτερα μου λέει, σαφώς φορτωμένη.

Φεύγω τρέχοντας και μπουρδουκλώνομαι στα σκαλιά. Τι ήθελε και το είπε!

Προσπαθώ να συμμαζέψω τις σκέψεις μου απο το χθεσινό βράδυ. Λοιπόν πήγα σε αυτό το πάρτυ. Ξέρω οτι υπήρχε ποτό. Τεκίλα νομίζω. Ναι η Νίνα ήταν εκεί. Αυτή η Λένα ποια σκατά ήταν? Είναι ανάγκη το πουλί μου να πίνει μαζί μου? Μετά από τόσες τεκίλες αυτή η Λένα θα μου φαινόταν ωραία. Αλλά ήταν ανάγκη να είναι συγκάτοικος της? Συγκάτοικος, της μοναδικής κοπέλας που μ'έκανε να νιώσω μετά από 1 χρόνο απόλυτου κενού? Σκατά. Δεν ξέρω τι να κάνω τώρα. Καλά με λέει ηλίθιο. Είμαι ηλίθιος. Αλλά και εκείνη είναι ηλίθια. Γιατί τα έχει με αυτόν τον χοντρομαλάκα τον Τάκη. Πιο στεγνό και επιφανειακό άνθρωπο δεν έχω γνωρίσει. Και μου έχει πει οτι δε τον αγαπάει αλλά κάθεται μαζί του απο συνήθεια. Εγω δεν έχω τολμήσει να της πω ποτέ πως νιώθω. Απλά κάθομαι και μιλάω μαζί της τα βράδια όταν αυτός κοιμάται και ακούω τα παράπονα της για εκείνον. Της λέω και εγώ τις επιφανειακές μου περιπέτειες,λ αλλά μόνο για να προστατεύσω τον εαυτό μου απο το να της πω την αλήθεια. Οτι θέλω μόνο εκείνη, οτι το χαμόγελο της με ξαναέφερε στη ζωή, οτι αν γινόταν θα την κρατούσα για πάντα και δε θα την άφηνα να φύγει. Αντ' αυτού της λέω: Γιατί δεν παντρεύεστε με τον Τάκη? Καιρός δεν είναι? Λες και αν το μάθει, θα φύγει η γη κάτω απο τα πόδια μου.

Μακάρι να μπορούσα να κάνω undo στη χθεσινή βραδιά

Parallel universe

2010-01-24T14:15:00.000-08:00

Σ' ένα εναλλακτικό σύμπαν

-Θα ήμουν διπλωμάτης στην Ζιμπάμπουε, χωρισμένη με ένα παιδί.

-Θα ήμουν Γερμανία παντρεμένη, νοικοκυρά.

-Θα δούλευα στο υπουργείο εξωτερικών και θα τα είχα με πολιτικό.

-Θα δούλευα στο δημαρχείο Νίκαιας και θα είχα 2 παιδιά.

-Θα δούλευα στην πρώτη μου δουλειά και θα απαντούσα ακόμα τηλέφωνα στο τηλεφωνικό κέντρο.

-Θα είχα δικό μου ξενοδοχείο στη Σαντορίνη.

-Θα ζούσα Αγγλία, θα τα είχα με μπάρμαν και θα είχα κάνει 3 εκτρώσεις.

-Θα ήμουν χωρισμένη με παιδί 2 ετών.

-Θα ήμουν παντρεμένη και ο άντρας μου θα με κεράτωνε ασύστολα.

Σε αυτό το σύμπαν, τα πάω καλά. Πάλι καλά.

If you don't get what you want

2010-01-21T15:35:00.001-08:00

Ε, δε μπορούμε να τα έχουμε πάντα όλα, ε?

Συνήθως αυτός που θέλουμε είναι με κάποιον άλλον ή απλά δε γουστάρει να είναι μαζί σου, και καταλήγεις να αναρωτιέσαι τι σκατά έκανες λάθος. Μήπως όμως δεν έκανες, απλά αυτή η γαμημένη πουτάνα η τύχη, έχει επιλέξει ένα άλλο μπασταρδάκι?

Ε, ναι, λοιπόν.Γιατί μη μου πεις, την έχει ζήσει και εσύ αυτή τη μαγική στιγμή που βρίσκεις "αυτόν" που σε κάνει να νιώθεις ολόκληρος, και μετά φεύγει απο τη ζωή σου και συνεχίζεις να νιώθεις μισός.

Ε, λοιπόν, η πουτάνα η τύχη φεύγει εκείνη ακριβώς τη στιγμή και κάθεται σε άλλο τυχερό ζευγαράκι σαν πουτάνα που είναι.

Και συγγνώμη για τις λέξεις που χρησιμοποιώ αλλά μερικές φορές αυτές τις λέξεις πρέπει να χρησιμοποιείς για την αδικία που βιώνεις.

Ίσως κατα βάθος να είμαι άλλο ένα κακομαθημένο κοριτσάκι που δε το αφήνουν να έχει αυτό που θέλει, αλλά τι να κάνουμε? Tough luck ε?

Snooze or lose

2010-01-19T13:00:00.000-08:00

ΧΥΧ- He-Female

2010-01-14T13:29:00.000-08:00

Απο μικρή προτού αποκτήσω στήθος έκανα παρέα με τα αγοράκια, και η αγαπημένη μου ασχολία ήταν να τους ρίχνω καλαμιές. Στα 13 έπαιζα κάθε μέρα μια ώρα μπάσκετ( δεν με βοήθησε να ψηλώσω, είμαι τάπα) και ακόμα θυμάμαι το σοκ στο πρόσωπο της γιαγιάς μου όταν της έκανα την εξής δήλωση: Γιατί να μην είμαι αγόρι???Αδικία!! Η γιαγιά μου με κοίταξε σοβαρή και προσπάθησε να το συζητήσει.( προφανώς θα φοβήθηκε οτι κάτι δεν πάει καλά).Στη συνέχεια και πάλι όλα τα αγόρια με συμπαθούσαν αλλά για διαφορετικούς λόγους. Ήμουν η πρώτη κοπέλα που έβγαλε στήθος στην τάξη, με αποτέλεσμα να βγω " Μις Δευτέρα Γυμνασίου". Μετά έβαλα σιδεράκια, και δε με πολυθέλανε. Ως μαυροφορεμένη και πάλι δεν έκανα παρέα με αγοράκια, μέχρι που έβγαλα τα σιδεράκια και άλλαζα έναν γκόμενο την εβδομάδα.Συγγνώμη, τα "είχα", αλλά βαριόμουνα εύκολα. Μετά γνώρισα τον Α. και ήμασταν μαζί 10 χρόνια. Μετά το σύντομο διάλειμμα και την είσοδο μου στον εργασιακό βάλτο και πάλι τα αγοράκια ήταν αυτά που με κάνανε παρέα. Όχι, δε τους ρίχνω καλαμιές, κούφιες υποσχέσεις καμιά φορά. Με συμπαθούνε γιατί μιλάμε την ίδια γλώσσα, ξέρω απο υπολογιστές και βιντεοπαιχνίδια, ακούω μουσική, ψάχνομαι και κυρίως μιλάω και φέρομαι σαν άντρας. Ακόμα και στις σχέσεις μου. Διατηρώ μόνο σχέσεις που δεν αποτελούν φόβο για δέσμευση και αν κάτι πάει να αλλάξει, στρίβω με ελαφρά πηδηματάκια. Το κακό είναι ότι βλέπω ότι ως γυναίκα στο χώρο που κινούμαι, δεν πρόκειται να πάω και πολύ μπροστά because it's a man's world after all.
Αν ζούσε η γιαγιάκα μου θα την ξαναρωτούσα μετά απο 17 χρόνια: Γιατί να μην είμαι άντρας??? Φοβάμαι ότι πάλι με την ίδια απορία θα με ρωτούσε και θα μου έλεγε το αγαπημένο της ρητό: Όσες τριανταρήσατε τι άλλο καρτερείτε, παρακαλείτε το θεό καλή ψυχή να βρείτε.

Κρυμμένες αλήθειες

2010-01-13T01:25:00.000-08:00

1. Θέλω να μείνουμε φίλοι. (δε σε γουστάρω)

2. Άντρας: δεν έχω πρόβλημα με τους gay αρκεί να μη μου την πέσουν ( εδώ δε στην πέφτει γυναίκα μεγάλε, θα στην πέσει ο gay που δεν είσαι και το target group του???)

3. Πως είναι? Είναι πολύ καλό παιδί ( δηλαδή μπάζο).

4. Δε φταις εσύ ( έχω βρει άλλον/η).

5. Είσαι πολύ καλό παιδί ( έχω βρει άλλον/η).

6. Eίσαι εσύ μια( θέλω να σε γαμήσω).

7. Πάμε να σε κεράσω ?( θέλω σε γαμήσω).

8. Πότε θα τα πούμε τα δυό μας ? ( θέλω να σε γαμήσω).

9. Είναι όμως πολύ καλό παιδί ( δεν αξίζει για συνεργάτης αλλα είναι όντως καλό παιδί).

10. Να κανονίσουμε να βρεθούμε ( δεν κάνω χρόνο για σένα στη ζωή μου).

11. Ναι,μωρέ χαθήκαμε ( γιατί σε βαριέμαι).

do not disturb

2010-01-10T23:18:00.000-08:00

Κάποιες μέρες θέλεις να βουτήξεις στη μελαγχολία του Sebastien Tellier. Nα τυλιχτείς σε μια κουβέρτα, με κλειστά πατζούρια, αγκαλιά τη γάτα και να πεις μην με ενοχλείτε. Θέλω να μείνω στο γκρι. Το άσπρο δε μου κάνει, ήμουν στο μαύρο πολλά χρόνια, το γκρι με βολεύει. Στο γκρι νιώθω ασφαλής και ο εαυτός μου. Τα υπόλοιπα χρώματα έτσι κι αλλιώς ξεθώριασαν απο τη στιγμή που μπήκε το μαύρο μέσα σου. I feel space, λέει το τραγούδι και το ερμηνεύω και με τους δύο τρόπους. Αισθάνομαι κενό, αισθάνομαι απόσταση. Είναι πάντα καλύτερα εδώ.

12.35

2010-01-01T14:35:00.000-08:00

Το σκηνικό γνώριμο. Έφτασα νωρίτερα στο ραντεβού και παίρνω τηλέφωνα για να περάσει η ώρα. Το φόρεμα κολάει πάνω μου απο την ζέστη και νιώθω μια σταγόνα ιδρώτα να κατεβαίνει απο το γλουτό εως τον αστραγαλό. Είναι και αυτό μια ανακούφιση, αφού το μόνο που θέλω να κάνεις είναι να ρίξω έναν κουβά κρύο νερό πάνω μου. Μα ποιός κάθεται τέλος πάντων σε αυτήν την πόλη καλοκαιριάτικα? Σκέφτομαι οτι μάλλον πολύς αφού είχα πρόβλημα να παρκάρω. Κοιτάζω τις βιτρίνες αδιάφορα μέχρι να έρθει το ραντεβού μου και μιλάω ασταμάτητα στο τηλέφωνό. Παράλληλα πολλές σκέψεις πλυμμηρίζουν το κεφάλι μου. Της χθεσινής βραδιάς ας πούμε. Μια βραδιά με κάποιον που δεν είχε καθόλου νόημα και ίσως να ήταν καλύτερα να τη διαγράψω. Το delete τελικά ίσως να έχει γίνει το αγαπημένο μου κουμπί στον υπολογιστή του εγκεφάλου μου. Πολλά errors. Λένε οτι σε κάνουν καλύτερο.Σκατά καλύτερο, αφού αισθάνεσαι εγκλωβισμένος σε έναν αέναο κύκλο των ίδιων λαθών ξανά και ξανά. Πόσα deletes πια αυτή η κακόμοιρη η μνήμη?Θα tiltαρει.
Επιτέλους, ήρθε το ραντεβού. Κάθομαι στο μπαλκόνι, πίνω τη μπύρα σου και καταλαβαίνω οτι περνάει πολύ γρήγορα η ώρα τελικά, οταν σ' αρέσει η συζήτηση.Χτυπάει το κινητό μου και είναι άλλο ένα λάθος. Διαλέγω να το αγνοήσω και να συγκεντρωθώ στη συζήτηση. Είναι απο τις περιόδους που τα κάνω όλα μαζί και συγχρόνως τίποτα. Μου λείπει ώρες-ώρες αυτή η περίοδος.
Και μετά συνέρχομαι και βρίσκομαι στο κρεββάτι μου αγκαλιά με το βιβλίο, το τσάι, το λαπτοπ και τις σκέψεις.
Γιατί σκέφτηκα αυτή τη βραδιά άραγε?
Σήμερα ειδικά που έχω άλλες σκοτούρες στο κεφάλι μου.

9 του 09

2009-12-29T11:10:00.000-08:00

Συναυλίες Horrors, Faith no more, A place to bury strangers, IAMX, 2manydjs,Pet shop boys, Tiga Royksopp και πολλές άλλες που ευχαριστήθηκα.
Cds: a place to bury strangers, Horrors, White Rabbits, Florence and the machine, Royksopp-Junior, Tiga0 Ciao, Simian Mobile disco και πολλά άλλα που μου άρεσαν.
Ταξίδια: Ικαρία, Χίο, Παρίσι, Νάξο, Τήνο και Θεσσαλονίκη.
Ερωτάς: Ένας, καλός, όπως ήρθε έτσι έφυγε. Ξαφνικά.
Γεγονός: Άλλαξα τη ζωή μου, αλλάζοντας δουλειά, προς το καλύτερο.
Φιλίες: Έκανα 3 νέες που ελπίζω να μου μείνουν.
Αμάξι: Έφυγε το καταραμένο, ήρθε το υπερκαρο με τα αυτάκια που κλείνουν μόνα τους.
Ξεκαθάρισμα: Έφυγε ένα φάντασμα για τα καλά με μια κλωτσιά.
Σπίτι: Επιτέλους έχω ένα σπίτι που μ' αρέσει να ζω.

Αυτά και σας αφήνω με ένα απο τα αγαπημένα μου τραγούδια του 09 αν και καθόλου γνωστό.

fall outside, summer inside

2009-12-27T22:56:00.000-08:00

Τα φύλλα πέφτουν στο πάρκο.Εκείνος κάθεται δίπλα της αμίλητος. Μάλλον ήρθε η ώρα. Εκείνη κοιτάζει τις βρώμικες πολυφορεμένες μπότες της και σκέφτεται: μα καλά πως τα κατάφερα πάλι να τις κάνω τόσο χάλια? Βέβαια ο καιρός δε βοηθάει εδώ πέρα, αλλά τις έχω ένα μήνα. Παίρνει το βλέμμα της από τις μπότες και το γυρίζει σε εκείνον που κοντεύει να βουρκώσει. Θα νευρίαζε πολύ αν καταλάβαινε, οτι ενώ τον χωρίζει, εκείνη σκέφτεται τις μπότες της. Σκέφτεται, πρέπει να κλάψω, να δείξω οτι με νοιάζει. Αλλά δε τη νοιάζει, αλήθεια.

Εξάλλου, όλοι περαστικοί είναι. Αυτό πια το ξέρει καλά. Αυτό που εκείνος, αισθάνεται σα θάνατο, για εκείνη είναι απλά η ζωή. Μια γάτα έχει καθίσει στα πόδια της και την περιεργάζεται Εκείνη ρίχνει ένα κρυφό χαμόγελο στη γάτα που μόνο εκείνη καταλαβαίνει

Μήπως έχει μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο, άκαρδο? Γιατί βλέποντας τον να προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια του, δε νιώθει τίποτα. Σα να βρίσκεται στη σκηνή μιας ταινίας. Και δε λέει να βρέξει, όπως γίνεται στους χωρισμούς στις ταινίες, για να ξεκουμπιστούν απο εκεί πέρα.

Σκέφτεται τι τυχερή που είναι που ζει σε μια χώρα που έχει ακόμα φθινόπωρο στα δέντρα. Αυτό το κίτρινο στα φύλλα, που την κάνε να θέλει να τα μαζέψει απο το πάτωμα και να τα σπάσει σε χίλια κομματάκια με τα χέρια της.

Έχει τον ζεστό καφέ στα χέρια της και ξεφουρνίζει 20 ηλίθιες δικαιολογίες σε εκείνον, που μόνο και που τις ακούει, βλέπει τον εαυτό της να τη μουντζώνει. Σα να τις βλέπει μια-μια να προσγειώνονται στην καρδιά του σαν μαχαίρια. Αισθάνεται τον εαυτό της ως dagger girl στο τσίρκο να πετάει τα στιλέτα στο θύμα της. Η φαντασία της πάντα τη βοηθάει στις δύσκολες στιγμές. Προσπαθεί να συγκεντρωθεί, αλλά βρίσκεται κάτι το τραγικά αστείο στον πόνο του άλλου, όταν δε τον νιώθεις.

Εξάλλου είναι η βασίλισσα της γκάφας. Πάντα λέει το λάθος πράγμα, την λάθος ώρα στον λάθος άνθρωπο. "Εξάλλου δεν ήταν και κάτι ξεχωριστό". Την ώρα που λέει αυτές τις λέξεις, καταλαβαίνει πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα για εκείνον. Βλέπει τη γη να υποχωρεί κάτω απο τα πόδια της και κάποιο χέρι να την τραβάει προς τα κάτω. Γαμώτο είναι μόνο η φαντασία της. Απέναντί της αντικρίζει ένα σπασμένο βλέμμα και καταλαβαίνει τη μαλακία που έκανε. Μμμ, μάλλον πρέπει να αποχωρίσει άμεσα πριν πει, κάτι παραπάνω. Σηκώνεται να φύγει και εκείνος την αγκαλιάζει. Σκατά, σκέφτεται από μέσα της. Πόσην ώρα θα κάτσω τώρα εδώ? Λέει, θα το παίξω συγκινημένη. Πιέζει τον εαυτό της να δείξει πληγωμένη, ότι δεν αντέχει και κάνει τη θεαματική της έξοδο με το χέρι πάνω στο πρόσωπό της.

Γιατί να μην υπάρχουν όσκαρ ερμηνείας στις απλές καθημερινές σκηνές? Αυτή η ερμηνεία σίγουρα το άξιζε.

Και συνέχισε τη βόλτα της στο πάρκο, δίπλα στη λίμνη κοιτώντας τα σκιουράκια να τρέχουν και αισθάνθηκε μια μεγάλη ανακούφιση. Ουφ, επιτέλους πάλι μόνη.

homo erotilus

2009-12-26T10:24:00.000-08:00

Τύποι ανδρών ανάμεσα μας, απο ιστορίες γνωστών και φίλων.

Ο τσιγκούνης:

Πάνε μαζί διακοπές και μένουν στο σπίτι της φίλης μου σε κοσμοπολίτικο και ακριβό νησί. Στην παρέα είναι και ο αδερφός της κοπέλας. Ο σπάγγος λοιπόν κερνάει όλην την παρέα συνέχεια και ιδιαιτέρως τον αδερφό της κοπέλας, ο οποίος της λέει μπράβο , βρήκες γκουβαρντά. Στο γυρισμό προς Αθήνα, ο σπάγγος της βγάζει λογαριασμό, χωρίζοντας στα 2 τα κεράσματα που έχει κάνει . ΖΟΝΚ!!!

Ο τσιγκούνης παρτ του:

Αλλος σπάγκος γκόμενος επι πολλά χρόνια φίλης μου, που της έβγαζε λογαριασμό μετά απο κάθε ΣΚ , που μπορεί να είχαν χαλάσει πχ 100 ευρώ και την έβαζε να δώσει 70. Παρεπιπτόντως η κοπέλα βγάζει 700 και εκείνος 3000 ευρώ. Μια μέρα λοιπόν μάζεψε όλες τις αποδείξεις και του απέδειξε πόσο σπαγγος είναι. ΖΟΝΚ

Ο ερωτύλος

Βγαίνουν μαζί στο δρόμο και εκείνος κάνει αυτό το κλασσικό πςςςςςς όταν περνάει θηλυκιά γάτα. Η φίλη βούρλο δε μιλάει, μέχρι που δεν αντέχει και ξεσπά. Μπορείς σε παρακαλώ να κοιτάς αλλά να μη το δείχνεις τόσο? Και απάντηση του ? Μα μωρό μου, απλά κοιτάζω, πως κοιτάς ένα όμορφο δέντρο?

O homo gerontious

Ευκατάστατος νεαρός ετών 42 που θέλει να κεράσει στην κοπέλα του πλαστική στήθους γιατί δεν έχει μεγάλο. Παρεπιπτόντως η ερωτική πράξη γινόταν με ευλάβεια μόνο κάθε Σάββατο στις 22.00 η ώρα και αυτό στους 2 μήνες σχέσης.

O homo anerectus

Κύριος που πήγε μαζί με την καλή του ταξίδι σε ξένη χώρα και στο ξενοδοχείο προτίμησε να δουλέψει αντί να κάνουνε σεξ ( αυτό σε εξάμηνη σχέση).

Ευτυχώς απο τους παραπάνω μόνο ο ένας ήταν ο δικός μου.

Εφιάλτης στο δρόμο με τις νύφες

2009-12-21T05:37:00.001-08:00

Είδα στον ύπνο μου οτι η μάνα μου είχε κανονίσει κονέ με κάποιον γαμπρό να παντρευτώ την επόμενη μέρα. Ξύπνησα έντρομη και δεν ξανακοιμήθηκα. Είναι μάλλον που παντρεύεται μια κολλητή μου και η αδερφή μου.
Ότι και να έχει πραγματικά ήταν ο χειρότερος εφιάλτης που έχω δει τον τελευταίο καιρό, αν και δε θα ξεχάσω οτι σε μια φίλη μου έκαναν πραγματικό προξενιό με γαμπρό απο το χωριό και για να μη τους στεναχωρήσει πήγε και συναντήθηκε μαζί του.
Μαμά, σ' αγαπώ. αλλά πότε θα καταλάβεις , οτι είναι οκ να μην παντρευτώ? Ποτέ?

A Place To Bury Strangers - Keep Slipping Away

A Place To Bury Strangers | MySpace Music Videos

Δεν σε είδα

2009-12-18T11:54:00.000-08:00

Τι μπορείς να γράψεις καθισμένη στο κρεββάτι, αισθάνοντας την κούραση να διαπερνά το κορμί σου? Την ψυχική περισσότερο, όπως έχουν όλες οι άσχημες εβδομάδες στη δουλειά.
Πίνω το τσάι και αισθάνομαι ακόμα πιο μπερδεμένη, ανάμεσα σε αυτά που θέλω, που νομίζω οτι θέλω και αυτά που τελικά είναι. Μπορείς να τρέξεις αλλά δε μπορείς να κρυφτείς. Ειδικά όταν ο επαναστατικός, ασυμβίβαστος εαυτός σου, που έχει αποφασίσει να πεθάνει αγκαλιά με τα θέλω του και μια γάτα, ανακαλύπτει το σιχαμερό εαυτό σου που είναι έτοιμος να συμβιβαστεί για μια αγκαλιά και ένα χαζοχαρούμενο πακέτο, αηδιαστικής και πλασματικής οικογενειακής ζωής. Όταν είσαι έτοιμος να πουλήσεις ένα κομμάτι του εαυτού σου για να αποκτήσεις, αυτά που σου έχουν επιβάλλει απο μικρή ως πραγματικά θέλω. Και αμέσως μετά ξυπνάς, χαστουκίζεις τον εαυτό σου και λες: Ξύπνα μικρή ηλίθια. Αφού είσαι περισσότερο ευτυχισμένη όταν κάποιος σε κάνει να χαμογελάς απλά με ένα τηλεφώνημα. Ξέρεις εσύ...

Cats can't be owned

2009-12-16T23:18:00.000-08:00

Facts:

-Cats have an inherent distrust for predator species such as humans, and often seek to minimize any contact with people they do not perceive as trustworthy.

-Cats relate to humans differently than more social animals, enjoying some time on their own each day as well as time with humans.

- Socialized adult feral cats tend to trust only those people they have learned over time can be trusted, and can be very fearful around strangers.

Και αφού σας γέμισα άχρηστες πληροφορίες πάρτε ένα βίντεο ΕΠΟΣ.

Νέο massive attack

Massive Attack Paradise Circus from sabakan on Vimeo.

No surprises

2009-12-14T13:33:00.000-08:00

Πάει να πιάσει την κοκα light απο το ψυγείο και οι σκέψεις τρυπάνε το κεφάλι της. Μικρές στιγμές ευτυχίας, περνάνε ανάμεσα στις σκέψεις τις και προσπαθεί να τις αποφύγει. Το φως που έμπαινε στο δωμάτιο με τα μεγάλα παράθυρα, το άγγιγμα του στο σκοτάδι, η μυρωδιά του πάνω της. Κούνησε το κεφάλι της για να ξεκολλήσει τις σκέψεις. Και πάλι όμως βρήκαν οι σκέψεις το δρόμο τους απο μια χαραμάδα. Ένα χαμόγελο απόλυτης ηρεμίας, ενώ ακούγεται η βροχή έξω, ένα ξεθωριασμένο πολύ ξεχωριστό μπλουζάκι στο σώμα της και απλά βλέμματα. Χωρίς κάτι από πίσω. Ειλικρίνεια και ηρεμία.

Radiohead - No Surprises
Ανέβηκε από popefucker. - Δείτε τα πιο πρόσφατα επιλεγμένα μουσικά videos.

Τρίχες

2009-12-13T10:13:00.000-08:00

- Δεν ήμουν προετοιμασμένη για αυτό που έγινε.
- Αν ήσουν, τι θα είχες κάνει?
- Αποτρίχωση.

το μολύβι ΙΚΕΑ

2009-12-09T22:25:00.000-08:00

Πραγματικό περιστατικό χθες.Είχα ξεμείνει απο μπαταρία στο κινητό.
"Νιώθω το κρύο να τρυπάει τα πόδια μου. Πάντα αισθανόμουν εξωγήινη δίπλα στον κόσμο. Σα να μιλάω άλλη γλώσσα και εκείνοι να προσπαθούν να καταλάβουν, αλλά να μη μπορούν. Όλα τα νεανικά πρόσωπα με κοιτούν τόσο περίεργα , σα να μην ανήκω. Εχω πάρει το μολύβι ΙΚΕΑ, το μοναδικό πράγμα που βρήκα στην τσάντα μου να γράφει, αλλά φοβάμαι πως θα τελειώσει και αυτό. ΤΑ τακούνια μου μοιάζουν αστεία πάνω στο βρώμικο πεζοδρόμιο της Χεύδεν και δε νομίζω πως ταιριάζω με το περιβάλλον. Όπως και το γεγονός οτι μόλις χθες έμαθα τι είναι η Βίλλα Αμαλίας. Το μολύβι ΙΚΕΑ, η μόνη μου συντροφιά μέχρι να σκάσει η Δ. Μάλλον άυριο δε θα ακούω, μάλλον θα είμαι άρρωστη αλλά αξίζει. Γιατί να υποστώ αυτό το μαρτύριο? ΔΕν έχεις μάθει πια? Μόνο έτσι ζω. Βλέποντας, ακούγοντας, γράφοντας. Μέχρι να τελειώσει το μολύβι του ΙΚΕΑ."
Και σήμερα δεν ακούω και είμαι άρρωστη.
Αλλά άξιζε.

my head exploded in a place to bury strangers

2009-12-08T14:47:00.000-08:00

Όταν παρακολουθείς τον Oliver να παίζει την κιθάρα του, λες αυτός ο τύπος έχει πρόβλημα, σίγουρα. Οι εκωφαντικοί θόρυβοι των a place to bury strangers, σε ένα ασφυκτικό Rodeo, σε ταξιδέυουν σε άλλη διάσταση. Για λιγάκι, αφήνεις τον εαυτό σου στην άκρη και απλά ακούς γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή. Τότε ο χρόνος σταματάει και όλα πηγαίνουν σε slow motion ταινίας που βρίσκεσαι σε ένα υποχθόνιο club και κοιτάζεις απέναντι αυτόν που κάνει την καρδιά σου να χτυπά.
Ακούγοντας το everything always goes wrong, λες πως σκατά να μη μου πάνε στράβά αφού το μόνο που θέλω να κάνω είναι να κοπανηθώ , ξεχνώντας προσωρινά το αυχενικό σύνδρομο και τη μιζέρια του προηγούμενου μήνα. Όλα φαίνεται πια να μην έχουν σημασία.
Και εκεί που λες, πάει ξεκουφάθηκα, παίζουν το I lived my life to stand in the shadow of your heart, o Oliver σταματάει το χρόνο και κοιτάζει τον κόσμο στα μάτια για ένα λεπτό σαν ψυχάκι και σκέφτεται: τώρα θα σας γαμήσω. Πετάει την κιθάρα του στα ντραμς, σπάει τις χορδές, πέφτει στο πάτωμα και προσπαθεί να βγάλει ήχο περνώντας τη μία χορδή που του έμεινα στα χέρια. Αγωνίζεται να βρει την άλλη κιθάρα και κάπου εκεί του λες, σ αγαπώ μόνο και μόνο που σε είδα και μ'έκανες να νιώσω.
Ευχαριστώ. Αύριο θα έρθω να με θάψετε ξανά κάτω απο τους ήχους σας.

FarmVille dirty talk

2009-12-06T13:49:00.000-08:00

- Έλα... είμαι έτοιμη να με γονιμοιποιήσεις...Γονιμοποίησε τη φάρμα μου..
-Έρχομαι και έχω μπόλικο fertilizer.
-Φέρε την τσουγκράνα σου να με κάνεις plow. Είμαι έτοιμη να ανεβάσω την XP σου και να σε πάω σε άλλο level.
- Έλαααα κάνε με harvest ΤΩΡΑ!!!!
-I'm coming , Im coming!!

Έρωτας στα χρόνια της ψηφιακής χολέρας. Farmville

Mothership calling home

2009-11-30T14:03:00.000-08:00

Παρακαλώ ελάτε να με πάρετε από αυτόν τον πλανήτη. Ξέμεινα εδώ πέρα με αυτούς. Κάθομαι στο σκοτεινό δωμάτιο, νιώθω τη σκόνη να με πνίγει και το μόνο που ξέρω είναι ότι δε τους καταλαβαίνω. Τι γλώσσα μιλάνε?

Εγώ δεν είχα μπλε χέρια? Δεν είχα 3 δάχτυλα στο κάθε ένα από τα 4 χέρια μου? Δεν είχα τέσσερα μάτια ένα σε κάθε μεριά του κεφαλιού? Που πήγαν? Γιατί έμεινα μόνο με 2 μάτια? Τώρα ούτε βλέπω ούτε ακούω καλά. Και τι είναι όλες αυτές οι απαίσιες μυρωδιές??

Και κυρίως: Τι είναι αυτά τα απαίσια εξογκώματα στο στέρνο μου? Αν πατήσω αυτά τα κουμπάκια θα γίνει κάτι?

Όλοι είναι παράξενοι και με κοιτάνε. Φοράνε κάτι περίεργα πράγματα πάνω τους ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΛΕ. Δεν είναι μπλε!

Το ξέρω μεγαλειότατη, δεν φέρθηκα καλά. Αλλά ήταν ανάγκη να με στείλεις εδώ???

Τι είναι αυτός ο ενοχλητικός θόρυβος? Μουσική το λένε…

« Βάλτε κάτι πάνω σας δεσποινίς!!» έρχεται και με αρπάζει ένα πλάσμα. Όμορφο πλάσμα πάντως δε λέω. Καστανά ΔΥΟ μάτια, μαύρα μαλλιά και μούσι. Και λευκό δέρμα. Τόσο λευκό που θέλω να ζωγραφίσω κάτι μπλε πάνω του.

Εγώ τον καταλαβαίνω, του λέω : σαν τι να βάλω πάνω μου? Τι έχω? Τι θέλεις από μένα?

Φαίνεται σα να μη με καταλαβαίνει!!! Τι σκατά κάνω λάθος?

Μάλλον κατάλαβε ότι δε μιλάμε την ίδια γλώσσα. Μου λέει: Δεσποινίς, από πού είστε? Θα σας ντύσω, δε θα σας πειράξω το υπόσχομαι. Θα σας πάω στην αστυνομία να βρούμε από πού είστε, γιατί δεν καταλαβαίνω καθόλου τη γλώσσα σας. Αν με καταλαβαίνετε , παρακαλώ κουνήστε το κεφάλι σας.

Άρχισα και εγώ να κουνάω το κεφάλι μου γύρω-γύρω και εκείνος γέλασε.

Τι παράξενο πλάσμα, σκέφτηκα. Χαμογελάει με κάτι τόσο χαζό. Τον περιεργάστηκα και ένιωσα μια έντονη επιθυμία να γαντζωθώ πάνω του. Αλλά δε το έκανα μήπως τον φοβίσω. Με κρατούσε από το χέρι και χαιρόμουν μόνη μου.

Με οδήγησε έξω από αυτό το περίεργο κτίριο και με έβαλε σε ένα όχημα. Αμάξι δε θα το έλεγες γιατί κινούταν απελπιστικά αργά και στο ΕΔΑΦΟΣ. Ναι στο έδαφος. Του έκανα νόημα κουνώντας τα χέρια μου να μου εξηγήσει γιατί δεν απογειωνόμαστε, αλλά μάλλον δεν κατάλαβε και πάλι γέλασε μαζί μου. Ή εγώ είμαι χαζή ή αυτός είναι τελείως ηλίθιος.

Παντού γύρω μου κόσμος και πολλά από αυτά τα απαίσια επίγεια οχήματα. Ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο του και το σηκώνει. Ελα μωρό μου , λέει.

Πρώτο το μωρό τον καταλαβαίνει? Και που να έρθει. Αρχίζω να πιστεύω πως είναι πραγματικά ηλίθιος τελικά. Αλλά αυτά τα τόσο ζεστά καστανά ΔΥΟ μάτια του και πάλι, με κάνουν να νιώθω ένα τσίμπημα στην καρδιά. Τον περιεργάζομαι και βλέπω ότι τα μακριά του δάχτυλα είναι πολύ όμορφα αν και και 5 σε κάθε χέρι. Απλώνω το δικό μου χέρι να τον αγγίξω και διστακτικά με αφήνει. Είναι ζεστός και το χέρι του βγάζει ένα υγρό. Μπλιάχ λες να με μολύνει? Ωχ αρχίζει και το δικό μου να βγάζει αυτό το υγρό. Τι να μου συμβαίνει? Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά? Λες να πεθαίνω και να μη το ξέρω?

Daft Punk - Something About Us
Ανέβηκε από Terminator2006. - Ανακαλύψτε άλλα μουσικά videos.

Το πάντα, στο τίποτα, πάντα

2009-11-28T13:13:00.000-08:00

Τι διαχωρίζει την έρωτα απο τον ενθουσιασμό? Η διάψευση του: μάτια που δε βλέπονται, γρήγορα ξεχνιούνται. Αν είσαι ενθουσιασμένος με κάποιον, η φιγούρα του ξεθωριάζει μέρα με την ημέρα και σκουπίζεις τα συναισθήματα σου σε μια γωνίτσα. Εαν όμως τον αγαπάς, παγώνει κάθε εικόνα, ο βινύλ δίσκος κολάει στο ίδιο αγαπημένο σημείο, ξανά και ξανά. Ξαναπαίζεις μια σκηνή απο ένα χαμόγελο σε μια ηλίόλουστη ταράτσα , οπού τα μαλλιά σου είναι μπλεγμένα στο προσωπό σου και τα τραβάς μόνο και μόνο για να κοιτάξεις με προσοχή το στόμα του. Το τραγούδι εκείνο , σου θυμίζει το σχήμα των δαχτύλων του όπως έπαιζε με ένα χαζό παιχνίδι, ο καπνός του τσιγάρου σε φέρνει δίπλα του να μην μπορείς να αναπνέυσεις. 'Ενα κακογραμμένο έργο που κάθε σκηνή ξαναγράφεται διαφορετικά. Ο πρωταγωνιστής έχει γεμίσει ρυτίδες και εσύ απορείς κάθε μέρα με την αγάπη για τη μοναξιά που νιώθεις. Μια μοναξιά που έχεις μάθει να βιώνεις μόνος, γιατί μόνο έτσι αξίζει. Και μέσα σου χαίρεσαι για αυτό.Κοιτάς το ακατάστατο δωμάτιο και χαίρεσαι που κανείς δεν είναι εκεί να διακόψει τις σκέψεις σου. Το έργο του μυαλού σου, είναι πιο όμορφο απο αποιαδήποτε πραγματικότητα. Γιατί κανείς δε μπορεί να στο πάρει. Γιατί το τέλος είναι αυτό που θέλεις. Γιατί κανείς δε σε κρίνει, παρά μόνο ο ίδιος σου ο εαυτός. Το τέρας έχει περικυκλώσει την καρδιά σου και τίποτα δεν περνάει μέσα. Η καρδιά μου έχει γίνει απο τεφλόν. Τίποτα δεν κολλάει πια. Και όλα αυτά , εξαιτίας εκείνης της ημέρας που ανακάλυψες δύο χρόνια του όλα να είναι ένα τίποτα στα μάτια του. Εκείνη την ημέρα που ανακάλυψες οτι ήσουν μόνη σε όλη τη διαδρομή και έδινες άλλες ονομασίες στα πράγματα. Ένας φίλος μου είπε οτι θα βαρεθείς γρήγορα ότι και να έρθει στο δρόμο σου. Και επιλέγεις επίτηδες λάθος ανθρώπους γιατί σου αρέσει να ξέρεις το τέλος απο την αρχή. Θέλω να πιστεύω οτι απλά δε με έχει καταλάβει, αν και δυστυχώς αν και νέος φίλος, τον μισώ που έχει πάντα δίκιο. Μ. με έχεις επηρεάσει γαμώτο.

the pains of being female

2009-11-25T11:35:00.000-08:00

Ok, έφτασε η ώρα θα μιλήσω για την περίοδο. Αγαπητοί άντρες αναγνώστες, σταματήστε να διαβάζετε άμεσα. Πονάω εδώ και τόσες μέρες και δε λέει να έρθει. Τα νεύρα μου στο συν άπειρο, και το στήθος μου επίσης. Πάμελα φάση. Αυτήνης δεν της πονάει αναρωτιέμαι?Όχι, δεν πέριμενω παιδί , καθώς αυτό το μήνα, υπήρξα moody η παρθένα. Και δεν δέχομαι κακεντρεχή σχόλια τύπου: χρειάζεσαι κάποιον να σε ξεβουλώσει, γιατί αισθάνομαι τόσο άσχημα, που αρχίζω μα το πιστεύω. Και όλα αυτά για να γεννήσω ένα μούλικο και να με αφήσει να με φάνε οι γάτες όπως στο Taxidermia. Γι ' αυτό και οι γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Η φύση μας αδίκησε και αιμοραγούμε.
Αυτό πρέπει να είναι το πιο useless & αηδιαστικό post μου ever.
Stop reading.

Pet Shop Boys -Pandemonium in Thessaloniki!

2009-11-22T23:15:00.000-08:00

Είχα κανονίσει καιρό να πάω στην αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη για διακοπές και το συνδύασα με τους Pet Shop Boys. Υποψιάζομαι οτι πολύ καλά έκανα, ακούγοντας τα σχόλια για το απαράδεκτο Μετροπολιταν που έγινε η συναυλία στην Αθήνα.
Φτάσαμε κατά τις 8 στο μπάσκετ του ΠΑΟΚ και πιάσαμε κάγκελο χαλαρά. Όποιος έχει έρθει μαζί μου σε συναυλία ξέρει πολύ καλά, οτι αν πιάσω κάγκελο δε το αφήνω με τίποτα. Πραγματικά είχα καιρό και να δω συναυλία με τόσο καλό κλίμα, και να δω ένα ολοκληρωμένο show. Χορεύαμε όλοι, τραγουδούσαμε όλοι και τα παπούδια Chris & Neil μας απέδειξαν πως είναι οι πραγματικοί performers, όχι σαν κάτι τελειωμένα νιάτα που πάω και βλέπω και βαριούνται που ζούνε.
Πραγματικά χαίρονται που είναι στη σκηνή και αυτό το μεταφέρουν στο κοινό.
Οι χορευτές φορούσαν κουτιά στο κεφάλι και ακολουθούσαν το concept κουτί του Pandemonium και σε καμία περίπτωση δε θύμισαν χορευτικό κορομηλά όπως διάβασα κάπου. Ήταν πολύ πιο δομημένη συναυλία, ακόμα και απο της Madonna, που της έλειπε η φαντασία.
Το setlist ήταν πολύ προσεκτικά διαλεγμένο, και δεν άφηνε κανέναν παραπονεμένο.
Κάτι ήξερα και άκουγα Pet Shop Boys στα νιάτα μου.
Και όπως λέει η Ε., je t'aime, je t'aime, je t'aime!!

ο χειμώνας απο την αφίσα φαίνεται

2009-11-18T03:31:00.000-08:00

Άννα -μη ρωτάς επώνυμα- Βίσση- Προτίμησα να βάλω την αφίσα που εμφανίζεται σα νόθο παιδι του καρβέλα, που παίζει στη φετινή βερσιόν του Ολιβερ Τουιστ, απο την γκλαμουριά που εμφανίζεται τώρα.

Πέγκυ είσαι καλά? Τι τα έβαλες τα ράσα? Ζήλεψες τη Λιωνάκη?

Αχ Δέσποινα.Πάλι μουτρωμένη? Μήπως δε συμπαθείς τους going through? Ως και μενταγιόν τους έχεις.

Ο Μιχάλιας, τείνει να γίνει απλά ο ΜΙΧΑΛΗΣ όπως ο ΒΑΣΙΛΗΣ και ο NOTIS.
Πανούλης-Εγγύηση τρομάρας

Σας αφήνω με Pet Shop Boys -rent, ανυπομονώ να τους δω.

Pet Shop Boys - Rent
Ανέβηκε από mixshow. - Δείτε τα πιο πρόσφατα επιλεγμένα μουσικά videos.

Οι άντρες δεν πέθαναν, εμείς τους σκοτώσαμε

2009-11-08T23:19:00.000-08:00

Όταν ακούω κλισέ τύπου "οι άντρες πέθαναν" πλήττω θανάσιμα. Καλά παιδιά υπάρχουν, κακά παιδιά υπάρχουν, μαλάκες, καλά απο αυτό και αν υπάρχουν. Το θέμα είναι να βρεις κάποιον με τον οποίο να είσαι συμβατός. Στα θέλω, στις συνήθειες και να σου κάνει και κλικ ( ή κουκου όπως θέλεις πες το ). Δεν είπα να βρεις τον κλώνο σου, αλλά ρε παιδί μου, να τον θέλεις στη ζωή σου. Βέβαια, να μου πεις όταν μπλέκονται και τα αντα στη μέση, την πάτησες. Μια που σε πρήζουν να βρεις σχέση, λες και είσαι απόκληρος της κοινωνίας "αν δε βρεις ενα καλό παιδί να κάνεις οικογένεια", μια που οι δεσμευμένοι φίλοι/ες σε κοιτάνε με βλέμμα: " κάποτε θα συμβεί και σε σένα" ( αη μωρή που σε κερατώνει ο άλλος αβέρτα και δεν έχεις πάρει χαμπάρι), μια που σου λένε οι φίλες σου " άντε να βρεις κάποιον να ηρεμήσεις" . Πειράζει, που δε θέλω?
Πειράζει που θέλω να ερωτευτώ παράφορα και να φάω τα μούτρα μου αν είναι να κάνω σχέση?
Πειράζει που βαριέμαι αφόρητα τα καλά παιδιά που θέλουν να με βάλουν στο σωστό δρόμο?
Το ξέρω, έγω έχω το πρόβλημα.
Οπότε, γονείς ετοιμάστε το ράφι, this one is staying in.

Franz Ferdinand - Walk away
Ανέβηκε από fuzz59. - Μουσικά videos, συνεντεύξεις καλλιτεχνών, κονσέρτα και άλλα.

I lived my life to stand in the shadow of your heart

2009-11-06T06:41:00.000-08:00

Ξυπνάω σε σκέφτομαι. Κοιμάμαι σε σκέφτομαι. Και όμως η έλλειψη σου δεν έχει να κάνει τόσο με εσένα, όσο με αυτό που νιώθω όταν είμαι μαζί σου. Αντικειμενικά δε θέλω να σε έχω. Δε με νοιάζει αν σε έχει κάποια άλλη, αρκεί να είσαι καλά. Εγώ απλά θέλω να ξέρω οτι είσαι καλά. Δεν σε έχω ζήσει και ούτε θέλω. Γιατί όμως ακόμα δε μπορώ να σε βάλω σε ένα κουτάκι μια γωνία του μυαλού μου?
Σήμερα σε διέγραψα οριστικά απο τη ζωή μου. Αυτό το πέρα δώθε με ανάλωνε, δε μπορούσα να στέκομαι πάντα στη σκιά σου, να κουνάω συνέχεια τα χέρια μου να με προσέξεις, και εσένα το βλέμμα σου να καταληγει δίπλα, μακριά απο τα μάτια μου, στο κενό.
Θυμήθηκα τη μέρα που στο είπα.
Έγραψα αυτά γι αυτή τη μέρα : " Μπήκε στο αμάξι για να μη βρέχεται. Την πήγε σε ένα μέρος εκεί κοντά και παρακολουθούσε τις σταγόνες τις βροχής να πέφτουν στο τζάμι. Το μόνο που έβλεπε ήταν απέναντι κάτι πέτρες ανάμεσα στους θάμνους και τη βροχή να πέφτει. Γύρισε και τον κοίταξε δίπλα της καθώς της μιλούσε και η καρδιά της χτυπούσε σαν τρελή. Του απάντησε και χαζογέλασαν για λιγάκι. Πήγε να πιάσει κάτι απο το πίσω κάθισμα και εκεί πλησίασε πολύ το λαιμό του. Ρούφηξε το άρωμα του και ξαναγύρισε στη θέση της. Προσπαθούσε να καταλάβει, γιατί εκείνος δεν την ήθελε. Πάντα ενω ήταν μαζί εκείνος ήταν αλλού. Ποτέ δεν τον ένιωσε κοντά της. Και εκείνη τη στιγμή νευρίασε που άφηνε τον εαυτό της να αισθάνεται πράγματα για εκείνον χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη ανταπόκρισης. ΑΙσθάνθηκε τόσ μεγάλη αδικία, που του είπε. Πήγαινε με πίσω. Όταν παρκάρανε του λέει: Κοίτα, εγώ είμαι ερωτευμένη μαζί σου.Αντιμετώπισε το. Εκείνος, αμήχανος δε μπορούσε να απαντήσει τίποτα. Οκ, κατάλαβα του είπε. ΚΑι βγήκε απο το αμάξι απότομα χωρίς να τη νοιάζει που γινόταν μούσκεμα. Εξάλλου ο καιρός συμφωνούσε με τα αισθηματά της. Μουδιασμένη και μούσκεμα απο πάνω μέχρι κάτω, επέστρεψε στη δουλειά της. Τα δάκρυα της είχα μπερδευτεί με τις σταγόνες βροχής στο πρόσωπο της και γύρισε στο γραφείο και χαμογέλασε ψεύτικα στη διπλανή συνάδερφο. Ενα χαμόγελο που έδειχνε τη θλίψη της. Μόνο η βροχή έξω φαίνεται να την καταλαβαίνει"
Ευτυχώς που δε τα διαβάζεις. Να είσαι καλά.

I even did the research
Went to work, learned to flirt
Wore a skirt and faced dirt
And, ah, still you didn't notice
You never focused on me

You never saw my face
I traced your path each day
You never lifted your eyes to me, ah

Now I watch you bleed
You had all I need
How I love you so
Now we'll never know
If I can't have you

Είσαι γαιδουρογάιδαρος

2009-11-04T02:10:00.000-08:00

ακούς?

Απορίες μιας ξανθιάς γάτας

2009-11-01T14:29:00.001-08:00

- Γιατί και οι 3 εταιρείες κινητής τηλεφωνίας θεωρούν οτι παρατάμε στις δουλειές μας και τρέχουμε ανέμελοι στους δρόμους σα τους τρελούς , στις διαφημίσεις τους?
- Γιατί η ζωή σου μαθαίνει οτι όσο μεγαλώνεις αναθεωρείς τα πάντα?Ακόμα και για τον έρωτα.
- Η Βίκυ Καγιά πρέπει να προσθέσει την προσφώνηση Herr στο όνομα της?
- Γιατί μόνο οι γυναίκες να πρέπει να αποβάλλουν τις τρίχες απο πάνω τους και γιατί να ματώνουν μια φορά το μήνα?
- Πότε θα λυγίσει τα ασημικά ο Γιούρι σπίτι μου να κάνω λίγη διαίτα?
- Γιατί όσο και να προσπαθώ, ακόμα δε το καταλαβαίνω?
- Γιατί το παριζάκι μου να είναι υφαντής?
- Η Lady Gaga , είναι λιγάκι γκαγκά ή μου φαίνεται?
- Να πάω Beyonce ή κινδυνεύω απο το φονικό κώλο?

Και σας αφήνω με την τελευταία αγάπη που περιλαμβάνει και το εξής ερώτημα:
Why won't somebody send a tender blue boy To cheer up little girl blue???

Κυνόδοντας

2009-10-29T14:20:00.000-07:00

Τρελάθηκα? Όχι.
Μου έμεινε? Ναι.
Ατάκες όπως οτι ο εχθρός μας έιναι ο γάτος .Και άναψε το μουνί ( μεγάλη λάμπα) γιατί έχει απόλυτο σκοτάδι.
Μια εναλλακτική πραγματικότητα μέσα σε ένα ασφυκτικό κουτί.Αξίζει τα λεφτά του πάντως.
Το μόνο παράπονο, το απότομο τέλος. Ισώς έπεται συνέχεια?

VNV nation vs ΜΕ

2009-10-28T16:09:00.000-07:00

Θα είμαι απολυτά ειλικρινής. Τους VNV nation τους ξέρω λόγω του Kathy's song των Aportygma Berzerk και του Epicentre. Κατά τ' άλλα δεν έχω εντρυφήσει στο είδος. Όπως ήταν φυσικό έσκασαν το γνωστό goth crowd με το ανάλογο outfit. Εγώ τους παραδέχομαι τους gothαδες. Που άλλου βλέπεις άντρες με κολάν, τόσο καρφιά που σίγουρα δεν περνούν από ασφάλεια ΕλΒεν και πλατφόρμες. Οι γυναίκες δε εκτός από τα μαλλιά σωλήνες, έχουν βάψιμο μαύρη μαυρίλα πλάκωσε σε συνδυασμό με εκρού του νεκρού , βινύλ outfit , είναι πιο αδύνατες και απο νεκρές και κάνουν την Emily the strange να φαίνεται Emily the normal. Και αγαπάω γκοθ ζευγάρια που χρησιμοποιεί ο ένας τον άλλον ως αξεσουάρ. Θα μαλώνουν σίγουρα για πιστολάκι και μολύβι ματιών.
Ο τραγουδιάρης των VNV είναι ένα καραφλό αγόρι που όμως μας διευκρίνισε : I shave my head, so there's a difference. Μολαταύτα, το αγόρι μας το είχε , απλά ευγνωμονώ που δεν ήμουν κάγκελο γιατί δεν θα την άντεχα τόση ασχήμια γκρο πλαν. ΟΙ VNV είναι μια μπάντα από τις καλύτερες της σκηνής τους.
Τώρα αναφορικά με τη συναυλία παραθέτω διάλογο μου με τον Τ.:
- Τώρα τα φωνητικά είναι live?
- Κατά 70% ναι
- Και ακούγονται τόσο χάλια??
Η αλήθεια είναι ότι ούτε το epicentre δε μου άρεσε που το αγαπώ πολύ...Μάλλον το καλύτερο της βραδιάς ήταν ότι είδα φίλους και τους opening Frozen Plasma ( γερμαναράδες που τον έναν τον αντικατέστησε ο φίλτατος Αλεξ) και ήταν πολύ καλοί πραγματικά.

Σαπίλα της ψυχής.

2009-10-26T05:44:00.000-07:00

Οκ, εγώ την έκανα τη μαλακία και του μίλησα. Και εκεί που λέγαμε, όπως όλα τα πρωην ζευγάρια αναπόφευκτα λένε, τους λόγους που χωρίσανε, μου είπε το εξής:
- Ένας λόγος ήταν οτι δε μου άρεσαν ο κώλος και τα βυζιά σου. Προτιμώ μικρά βυζιά.
Και ήμουν μαζί του δύο χρόνια. Και δε το σεβάστηκε ουτε αυτό. Σαπίλα. Και ντροπή. Σε εμένα κυριώς.

Queen of bad dates

2009-10-23T06:07:00.000-07:00

Αν είσαι single μετά απο λίγο καιρό μπαίνεις σε διαδικασία ραντεβού.

bad date no.1

Γνωρίζεις ένα παιδί και σου προτείνει να βγείτε Σάββατο βράδυ. Πάτε στο POP και ως εδώ όλα ωραία. Καλή μουσική, ευχάριστη συζήτηση ( εντάξει δεν τρελαίνεσαι κιόλας αλλά εντάξει). Και εκεί που πίνεις το ποτό σου σκάει γκόμενα τσίτα τσαντισμένη και μιλάει έντονα στο ραντεβού σου. Απο όσα διακρίνεις του λέει: Μα καλά είσαι σοβαρός? Χθες βγήκαμε μαζί και σήμερα είσαι εδώ με άλλη?? Μετά απο όλα όσα μου είπες??? Το ραντεβού την ηρεμεί ( έτσι νομίζεις ) και γυρίζεις στην συζήτηση προσπαθώντας να αγνοήσεις το συμβαν. Και μετά αρχίζει η παρέα της κοπελιάς να σε σπρώχνει, με αγκωνιές τόσο που κινδυνεύεις να πέσεις απο το σκαμπώ. Και επιστρέφει η κοπελιά με round two είσαι ξεφτιλισμένος κλπ κλπ. Αποφασίζεις να κόψεις άδοξα τη βραδιά και λες , είμαι κουρασμένη και πάω σπίτι.
Μετά μαθαίνεις οτι ο εν λόγω κύριος είναι και δεσμευμένος, ενώ παρουσιαζόταν ως ελεύθερος. Και άλλα πολλά ξεφτιλίκια. Να ναι καλά η κυρία με τις αγκωνιές.

Συνεχίζεται με άλλα και πολλά άσχημα ραντεβού μου.

The Strokes - Heart In A Cage - video clip
Ανέβηκε από Orochimaru24. - Δείτε τα πιο πρόσφατα επιλεγμένα μουσικά videos.

Μεγάλες αλήθειες παρτ ντε

2009-10-19T00:20:00.000-07:00

- Οι ζαβοί ( συναισθηματικά χαμηλής νοημοσύνης ) κάνουν κoορυφαίο σεξ συνήθως, γιατί όλο το αίμα πάει στο κάτω κεφάλι ( ethan speaking).
- If you shave IT he will come, and you will cum ( κοινώς , ξυρίστε το θάμνο και θα δείτε το φως το αληθινό γιατί hair is the root of all evil ).
-Όταν περνάς μια καλή περίοδο στη ζωή σου, μια άσχημη θα ακολουθήσει.
- Υπάρχει κάτι που δεν μπορείς να διδαχτείς και αυτό είναι η ευγένεια.
- Παντού βρίσκεται ένας νέος ενδιαφερόν ανθρωπος.
- Όσα χρόνια και να περάσουν, ο Παπακαλιάτης θα γράφει ρόλους γαμιά για τον εαυτό του.
- Και τα μοντέλα έχουν ψυχή. Μια κοπελιά στο next top model ξεπέρασε με επιτυχία το πρόβλημα με τα σπυράκια, και βρήκε τη δύναμη να πάει στο διαγωνισμό

Facebook-do's and don'ts

2009-10-15T10:15:00.000-07:00

Εαν με ξέρετε προσωπικά, θα γνωρίζετε οτι είμαι facebook addict. Το χρησιμοποιώ και για επαγγελματικούς λόγους ( μου έχουν γίνει και επαγγελματικές προτάσεις μέσω facebook ) και επειδή κινούμαι στο χώρο του digital advertising.
Αλλά θα μιλήσω ως χρήστης και ως παθών.
-Το facebook δεν είναι χώρος γκομενίσματος.Face it. Εαν είσαι δεσμευμένος και γκομενίζεις, πολύ κακώς γιατί ουδέν κρυπτόν υπο του facebook. Και να δέσεις τον έτερον ήμισυ όπως κάνουν κάποιες pathetic γκόμενες που βάζουν τους γκόμενους τους να κάνουν κοινό προφιλ , τύπου Αναστασία Νίκοςμ εαν θέλει ο άλλος θα γκομενίσει. Μωρή, χαλάρωσε, δε μπορείς να βάλεις μπάτσο στο πουλί του αλλουνού. Το ξέρουμε οτι δεν έχεις προσωπικότητα και θεωρείς οτι μόνο αν σε πούμε κοπέλα του, υπάρχεις, αλλά δε χρειάζεται να το δείχνεις.
-Το facebook είναι μια κακιά κουτσομπόλα.Μπορείς να τσεκάρεις το αντικείμενο του πόθου σου, τι κάνει , τι του αρέσει, με ποιούς βγαίνει, ποιες του αφήνουν σχόλια και μάντεψε συνήθως έχεις δίκιο όταν λες οτι τρέχει κάτι με κάποια. Η καλύτερη συμβουλή: αν γουστάρεις κάποιον , μην τον κάνεις φίλο. Γλυτώνεις απο πολλά.
-Με το facebook πραγματικά κρατάς επαφή με τους φίλους σου. Εαν είσαι σαν εμένα που δουλεύεις στον υπολογιστή όλη μέρα, μου φτιάχνει την ημέρα όταν η Δ. μου ποστάρει κάτι που μου αρέσει, λη που βλέπω τι κάνουν κάποιοι καλοί μου φίλοι. Και εχθροί ενίοτε. Το καλύτερό μου να βλέπω ξεκατινιάσματα και να περνάει η ώρα.
-Οι facebook friends δεν είναι φίλοι σου.
-Εαν είσαι ερωτευμένος, μπορεί να σε οδηγήσει στην παράνοια. Μπαίνεις στο προφιλ και ψάχνεις να βρεις σημάδια. Σαν τα σκυλιά αλλά χειρότερα.
-Μη βγάζεις τα προσωπικά σου στο facebook. Ή τουλάχιστον μη χρησιμοποιείς ονόματα γιατί οτιδήποτε πεις, όντως θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου.
Εαν δεν έχεις προσωπικότητα , αυτό θα φανεί και στο facebook.
-Μη με κάνετε φίλη, θα γεμίσω το feed σας άρχηστα πράγματα.
Είμαι σίγουρη οτι θα ανακαλυφθεί διάδοχος του facebook, οπότε μη δένεστε και πολύ μαζί του.
Το facebook chat είναι ίσως το χειρότερο chat που υπάρχει.
Βάζοντας τη φωτογραφία σου εκεί, μπορεί να την δεις μια μέρα στο κινητό κάποιου που έχει κόλλημα μαζί σου. Το έχω δει πάνω απο μια φορά και έχω φρικάρει
Υπάρχει ζωή εκτός facebook. Και παρόλο που είμαι online, δε σημαίνει οτι είμαι εκεί .

Σας αφήνω με

Daft Punk - Da Funk
Ανέβηκε από Bourat. - Δείτε τα πιο πρόσφατα επιλεγμένα μουσικά videos.

i hate walks

2009-10-10T17:16:00.000-07:00

Ένιωθε σαν να είναι πάντα παγιδευμένη σε έναν αέναο κύκλο, χωρίς να μπορεί να ξεχωρίσει τα όρια της αρχής και τους τέλους. Ενώ νόμιζε ότι προχωράει μπροστά, πάντα βρισκόταν και πάλι στο ίδιο σκονισμένο δρόμο, με το ίδιο παγκάκι με χαραγμένα τα αρχικά της και το ίδιο δέντρο, μόνο που φαίνεται πιο γέρικο. Και εκείνη πιο μεγάλη, αλλά το αίσθημα το ίδιο. Πάντα κυνηγάει μια στιγμή ευτυχίας που έφυγε και ίσως δεν ήρθε και ποτέ. Τοποθετεί το φταίξιμο στο εκάστοτε αντικείμενο του πόθου της, ενώ αυτό που τελικά την τρώει είναι ο ίδιος της ο εαυτός. Αρχίζει να πιστεύει οτι φαντάστηκε κάποιες στιγμές. Ένα αλμυρό φιλί σε κάποια παραλία, ενώ ο ήλιος της καίει τα πόδια, μια βόλτα μια βροχερή μέρα και ένα βλέμμα που της γέμιζε την καρδιά χαρά, ένα γράμμα απο το εξωτερικό που την έκανε να κλάψει από χαρά.Διαφορετικοί πρωταγωνιστές Η μάλλον κομπάρσοι γιατί στην ιστορία της ζωής της μόνο αυτή ήταν η πρωταγωνίστρια Ένα πλάνο που ποτέ δεν τελειώνει και μια πικρή γεύση μοναξιάς που δε λέει να φύγει. Όσο και ευτυχισμένη να νιώθει, όσο και πλήρης να είναι στο άδειο της κρεββάτι, πάντα της λείπει πάνω απο όλα η μυρωδιά του. Το ναρκωτικό του να πονάει για κάποιον, για να αισθανθεί ζωντανή.
Και ένα θα πω: γαμώ τις βόλτες μου μέσα.

Dirty Vegas- Days Go By-
Ανέβηκε από funkyhousbreaker. - Μουσικά videos, συνεντεύξεις καλλιτεχνών, κονσέρτα και άλλα.