Erase me

Κρύβεσαι στην αγκαλιά του και δε φοβάσαι πια. Είσαι σπίτι σου. Φέρνεις το πρόσωπο σου στο λαιμό του και σαν γάτα τρίβεσαι πάνω του. Σε φιλάει και νιώθεις ολοκληρωμένη. Αισθάνεσαι τη χαζή χαρά του 16χρονου κοριτσιού που μόλις φίλησε το πρώτο της αγόρι. Όλες οι κινήσεις είναι αυτονόητες χορογραφημένες απο το σύμπαν. Είναι τόσο πρωτόγνωρο μα τόσο οικέιο το συναίσθημα. Σα να το έχεις ξαναζήσει κάπου αλλού αλλά σα να το ζεις για πρώτη φορά εδώ. Λες, εδώ είμαι. Δε θέλω να φύγω.
Δεν σε κρατάει εκεί όμως.
Σε διώχνει.
Και εκεί που ήσουν στη ζεστασιά του σπιτιού σου, βρίσκεσαι γυμνή σε ένα δάσος και κάνει κρύο.
Τα λόγια του σε έστειλαν εκεί. Τη στιγμή που άκουσες το ¨δε θέλω να είμαι μαζί σου", ένιωσες την καρδιά σου να σκίζεται. Όχι να σπάει, να σκίζεται.
Ο πόνος της σκισμένης σου καρδιάς μεταφέρθηκε στο σώμα. Κανονικός πόνος. Ένιωσες τα κόκκαλα σου να τρίζουν. Νομίζεις ότι δε θα συνέλθεις.
Την άλλη μέρα κυκλοφορείς σαν το ζόμπι.
Και ξαφνικά, ξυπνάς και είσαι καλά. No more.