Δε τη φοβάμαι τη ζωή μου. Στη ζωή μου δε χωράνες ψεύτες και υποκριτές. Στη ζωή μου ανήκουν μόνο άνθρωποι που δε με φοβούνται, δε φοβούνται να ζήσουν και με αγαπάνε για αυτό που είμαι. Όσο αλλοπρόσαλλη και να είμαι, είμαι αληθινή τουλάχιστον. Δεν κρύβομαι πίσω απο τίποτα, what you see is what you get. Mε τα καλά και τα άσχημα. Έχω απίστευτα high και τρομαχτικά low. Δε με λες και σταθερή. Σταθερή είμαι μόνο στα αισθήματα και το έχω αποδείξει. Δεν έπρεπε όμως.
Γιατί, αν εσύ είσαι αληθινός και ο άλλος όχι, δεν είναι τίμιο το παιχνίδι, έτσι?
Όπως και να έχει, όχι τίποτα άλλο, αλλά, η ζωή είναι εδώ για να τη ζούμε.
Αν δεν την ζεις, απλά πεθαίνεις και δε το έχεις καταλάβει.
Κάποτε θα βρω κάποιον, που θα θέλει να μοιραστεί τα θέλω μου και να μη το σκέφτεται. Ούτε στιγμή όμως.
Κατά τα άλλα έχε γεια.
Thank you for everything , but I dont think we' ll meet again.
Δεν είμαι το 404 κανενός. Μόνο δικό μου.
2 νιαου:
Μικρή, αλλά όμορφη ανάρτηση. Και αληθινή. :)
404; Nah, δεν πιστεύω πως υπάρχουν τέτοιο άνθρωποι. :)
Καλησπέρα. :)
Ε,έλα ντε βρε Μουντάκι πέστα ν αγιάσει το στοματάκι σου..επειδή έτσι νομίζουν,οι πιό πολλοί μαλάκες που συναντάμε,ότι είμαστε το 404 τους...ωραίο ποστάκι μπράβο....πολύ αληθινό...όντως...
Post a Comment